Υπάρχουν ψύλλοι σε ινδικά χοιρίδια
- Σημειώστε το ακάρεο σε Γουϊνέα Χοίροι
- Φλοιούς σε ινδικά χοιρίδια
- Σπρέι ψύλλων
Ινδικά χοιρίδια - χαριτωμένα τρωκτικά στο σπίτι - παχύσαρκοι, που χαίρονται να αγκαλιάζουν κάθε παιδί. Φαίνεται ότι η φροντίδα αυτού του ζώου είναι απλή, αλλά είναι; Τα ινδικά χοιρίδια έχουν ψύλλους ή δεν μπορείτε να ανησυχείτε για τη γούνα των κατοικίδιων ζώων; Παράσιτα μπορούν να εμφανιστούν, αλλά αυτό δεν είναι η μόνη αιτία κνησμού, η οποία συχνά αλιεύει ζώα. Ποια άλλα παράσιτα του δέρματος μπορούν να απειλήσουν το "υπερπόντιο" τρωκτικό.
Πένσες
Ένας ανίδεος άνθρωπος, κοιτάζοντας τα παρωτίζοντας παρωτίζει ενεργά, είναι σίγουρος ότι έτσι εκδηλώνονται ψύλλοι σε ινδικά χοιρίδια. Αλλά αυτό απέχει πολύ από την περίπτωση: μία από τις πιο κοινές αιτίες της φαγούρας κρότωνες - γούνα ή ψώρα.
Μάνγκι
Αυτό το είδος είναι πιο επικίνδυνο για το κατοικίδιο ζώο "θάλασσα". Όταν εμφανιστεί, είναι δυνατά τα ακόλουθα συμπτώματα:
- την εμφάνιση των παλμών.
- ερυθρότητα του δέρματος;
- την εμφάνιση των περιοχών με σκληρυμένο δέρμα.
- χύνοντας
Μόνο ένας κτηνίατρος είναι σε θέση να εντοπίσει τον ένοχο. Θα το κάνει αυτό αφού εξετάσει την απόξεση που τραβήχτηκε από το δέρμα του ζώου.
Ενδιαφέρουσες
Στα ινδικά χοιρίδια δεν εμφανίζονται μόνο ψύλλοι, αλλά και άλλα παράσιτα που ζουν στην επιφάνεια του δέρματος καθώς και στη γούνα.
Μερικά άτομα δεν υποφέρουν από κρότωνες, που είναι οι φορείς τους. Ένα τσιμπούρι που έχει εγκατασταθεί σε έγκυο θηλυκό μπορεί να προκαλέσει αποβολή. Οι ενέσεις Ivermectin χρησιμοποιούνται συνηθέστερα για τη θεραπεία αυτού του είδους εντόμων. Η διάρκεια και η δοσολογία πρέπει να συνταγογραφούνται από γιατρό.
Γούνα
Τα κρότωνες μπορούν να μεταδοθούν μόνο μέσω άμεσης επαφής. Προσπαθώντας να απαλλαγούμε από τον "επισκέπτη", το τρωκτικό συχνά γλείφει. Ως αποτέλεσμα αυτής της επίδρασης, η γούνα του κολλάει και εμφανίζονται έλκη στο δέρμα. Συχνά η ασθένεια συνοδεύεται από άφθονη τριχόπτωση.
Αφαιρέστε το παράσιτο με την ίδια προετοιμασία με το ακάρεα ψώρα. Για τη διάγνωση ενός κτηνιάτρου, είναι απαραίτητο να εξετάσουμε τα μαλλιά των τρωκτικών κάτω από ένα μικροσκόπιο.
Ενδιαφέρουσες
Τα συμπτώματα της εμφάνισης ενός γκρίζου ακάρεως είναι πολύ παρόμοια με τα σημάδια της εμφάνισης ψύλλων: το δέρμα εμφανίζει κνησμό, νιφάδες, παλμοί εμφανίζονται.
Φλέες
Τις περισσότερες φορές, τα μαλλιά των ινδικών χοιριδίων εγκατασταθούν ψύλλοι γατών. Μπορούν να φέρουν άλλα κατοικίδια ζώα που περπατούν στο δρόμο. Όταν εμφανίζεται ένας ψύλλος στην παρωτίτιδα, το μαλλί αρχίζει να πέφτει, εμφανίζεται κνησμός, το δέρμα φαίνεται ανθυγιεινό. Εάν υπάρχουν πολλοί bloodsuckers, η πιθανότητα εμφάνισης αναιμίας είναι υψηλή.
Για να διαπιστώσετε αν υπάρχουν ψύλλοι σε ινδικά χοιρίδια, αρκεί να τραβήξετε μια χτένα με τα συχνότερα δόντια και να χτενίστε καλά τη γούνα του κατοικίδιου ζώου. Στη χτένα, είτε οι ίδιοι οι ψύλλοι είτε τα απόβλητα τους, μικρά καφέ σφαιρίδια, θα παραμείνουν αναγκαστικά.
Ενδιαφέρουσες
Το φαγητό για τις προνύμφες των ψύλλων γίνεται συχνότερα τα περιττώματα των ενηλίκων.
Η θεραπεία των ψύλλων σε ινδικά χοιρίδια είναι αρκετά απλή. Για να απαλλαγείτε από αυτά πρέπει να αγοράσετε προϊόντα που γίνονται για γάτες σε κτηνιατρικό φαρμακείο. Αυτά περιλαμβάνουν σταγόνες:
- 4 με ουρά;
- Μπροστινή γραμμή;
- Νόστιμο;
- Rolf Club 3D;
- Φράγμα;
- Dana Ultra Neo;
- Πύλη;
- Πλεονέκτημα;
- Blohnet;
- Celandine;
- Helminthal;
- Επιθεωρητής και άλλα φάρμακα, οι ιδιότητες των οποίων μπορούν να βρεθούν λεπτομερώς σε ένα κτηνιατρικό φαρμακείο.
Είναι επιθυμητό το δραστικό συστατικό στο αγορασμένο φάρμακο να είναι πυρεθρίνη.
Είναι σημαντικό!
Χωρίς τη σύσταση κτηνιάτρου να αποκτήσει για την παρωτίτιδα άλλα φάρμακα για ψύλλους απαγορεύονται.
Κεφαλές ψείρες
Αυτά τα έντομα εμφανίζονται με τον ίδιο τρόπο όπως οι ψύλλοι, γι 'αυτό συχνά αναφέρονται ως άπειροι ιδιοκτήτες. Οι περισσότερες φορές εμφανίζονται στο λαιμό και στο κεφάλι.
Η μόλυνση με αυτό το παράσιτο συμβαίνει μέσω άμεσης επαφής ή μέσω μολυσμένων απορριμμάτων. Στους ανθρώπους, αυτά τα έντομα δεν θα ζήσουν. Μπορείτε να τα παρατηρήσετε με γυμνό μάτι.
Μέθοδοι θεραπείας
Οι φλεβίδες στο ινδικό χοιρίδιο, όπως και άλλοι παρασίτων, πρέπει να καταστραφούν το συντομότερο δυνατό, προτού προκαλέσουν σοβαρή βλάβη στο τρωκτικό.
Το πρώτο βήμα είναι ο καθαρισμός και η απολύμανση του κυττάρου. Η στρωμνή πρέπει να αντικατασταθεί πλήρως. Πιάτα, παιχνίδια, καταφύγιο - τα πάντα πρέπει να πλυθούν και να υποβληθούν σε επεξεργασία.
Για να απαλλαγείτε από ψύλλους και ψείρες, εφαρμόστε ψεκασμούς:
- Frontline;
- Μπλε
- Beaphar;
- 8 σε 1.
- Ultracare
Είναι απαραίτητο να επαναλάβετε τη διαδικασία μετά από 8 ημέρες. Οδηγίες και δοσολογία που αναγράφονται στη συσκευασία φαρμάκων.Το πάσχον ζώο πρέπει να υποστεί επεξεργασία ώστε το εργαλείο να μην πέσει στις βλεννώδεις μεμβράνες, ακόμη και στο στόμα.
Πρόληψη
Για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος μόλυνσης του κατοικίδιου ζώου είναι ικανός για σωστή φροντίδα και οργάνωση έγκαιρης πρόληψης.
- Εάν ένα ζώο εμφανίζεται έξω για μια βόλτα, πρέπει να αντιμετωπιστεί με ειδικά σπρέι που θα φοβίσουν τα παράσιτα.
- Προκειμένου να αποφευχθεί η αποικία του κυττάρου, πρέπει να πλένεται εβδομαδιαίως χρησιμοποιώντας ένα σαμπουάν ψύλλων. Η μυρωδιά των προσθέτων σε τέτοια μέσα φοβίζει τους αιματοβαμτούς.
- Δεδομένου ότι τα τσιμπούρια συχνά διαπερνούν το ευαίσθητο δέρμα των χοίρων, συνιστάται το ζώο να θεραπεύεται με ειδικά προστατευτικά σκευάσματα πριν από τη βόλτα. Αν ένας φράκτης για το περπάτημα είναι χτισμένος για ένα κατοικίδιο ζώο στη φύση, η γούνα πρέπει να ελέγχεται δύο φορές την ημέρα για την παρουσία παρασίτων. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στα αυτιά, την κοιλιά και τις μασχάλες.
- Για να καταλάβετε αν υπάρχει κρότωμα στο μαλλί, απλά χρειαστεί να χτυπήσετε τις παρωτίτιδες - το αρθροπόδιο που άρχισε να τρώει μπορεί να αισθάνεται πολύ καλά με το χέρι.
Τα ινδικά χοιρίδια έχουν συχνά διαφορετικά παράσιτα του δέρματος. Για καθένα από τα είδη τους υπάρχει ο δικός του τρόπος πάλης, και τα προβλήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν "χονδρικά".Αλλά ακόμα η καλύτερη διέξοδος είναι να αποφύγετε την εμφάνισή τους, για την οποία θα πρέπει να εξασφαλίσετε τη θέση του περπατήματος, να αντιμετωπίζετε τακτικά το κλουβί και να προσέχετε τους κανόνες της διατήρησης ενός κατοικίδιου ζώου.