Τι ψύλλοι μοιάζουν στη φωτογραφία: οι ποικιλίες και τα δομικά χαρακτηριστικά τους
Περιεχόμενο
- Προϊστορικοί ψύλλοι
- Είδη ψύλλων
- Blokhovki
- Άλμα πτήσης
- Ψύλλων κάτω από το μικροσκόπιο
- Λεπτομέρεια της φλύκταινας
- Αυγά ψύλλων
Φλέες - Μεγάλη απόσπαση εντόμων που απορροφούν το αίμα (αιματοφάγου), που περιλαμβάνει περισσότερα από 2000 είδη ψύλλων. Στα ιζήματα της τελευταίας εποχής της Παλαιοκαινικής περιόδου βρέθηκαν εκτυπώσεις αρθροπόδων, που δείχνουν την αρχαιότητα αυτών των εντόμων.Πάνω από 30 εκατομμύρια χρόνια πριν, νέοι τύποι θερμόαιμων ζώων - άλογα, χοίροι, κουνέλια, καμήλες κλπ. - εμφανίστηκαν στον πλανήτη με ψύξη του κλίματος.
Μαζί τους, εμφανίστηκε ένα είδος εντόμων που πιπιλίζουν το αίμα, το οποίο παρασιτίστηκε σε θερμόαιμα ζώα. Αλλά ακόμη και νωρίτερα, στην κρητιδική περίοδο στους πτερωστούς, οι «ψευδο ψύλλοι» παρασιτοποίησαν - γιγαντιαία έντομα παρόμοια με τα σύγχρονα μικροσκοπικά παράσιτα. Μοιάζει με μια εποχή ψύλλων που φέρουν δεινοσαύρους μπορεί να δει στη φωτογραφία.
Πού ζουν οι ψύλλοι;
Η φύση έχει δημιουργήσει ψύλλους τέλεια προσαρμοσμένους στον παρασιτισμό. Κατά τη διάρκεια της αιώνων ιστορίας του πλανήτη Γη, αυτά τα έντομα δεν έχουν αλλάξει σημαντικά. Σφραγισμένα σε τεμάχια κηλιδωτών αιμοπεταλίων της Βαλτικής, δεν διαφέρουν από τη σύγχρονη ποικιλία ψύλλων στο σπίτι.
Εκπρόσωποι ψύλλων βρίσκονται παντού όπου υπάρχει φαγητό. Τα παράσιτα ζουν κυρίως στις τροπικές και υποτροπικές ζώνες, αντιπροσωπεύονται ευρέως στο εύκρατο περιβάλλον και ορισμένα είδη εντόμων που απορροφούν το αίμα βρίσκονται στον πόλο.
Ενδιαφέρουσες
Ο καθηγητής Steven Chown από το Πανεπιστήμιο του Stellenbosch στη Νότια Αφρική δημοσίευσε ένα άρθρο στο οποίο σημειώνει με ανησυχία τον αποικισμό της Ανταρκτικής Χερσονήσου με είδη χλωρίδας και πανίδας που δεν είναι χαρακτηριστικά του φυσικού περιβάλλοντος.Μεταξύ των ειδών που εισήχθησαν στην Ανταρκτική και εδραιωμένα εδώ είναι δύο είδη ψύλλων ψύλλων. Ζουν στο ανώτερο στρώμα εδάφους και τρέφονται με βιολογικά υπολείμματα φυτών.
Οι πιο συνηθισμένοι τύποι ψύλλων
Οι φλεβών ταξινομούνται ανά τύπο ξενιστή για:
- ανθρώπου (pulex irritans).
- αιλουροειδών (ctenocephalides felis).
- κυνικός (ctenocephalides canis).
- αρουραίου (Xenopsylla cheopis).
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα παράσιτα έχουν προτίμηση είδους. Ανθρώπινοι ψύλλοι με το ίδιο δάγκωμα απόλαυσης δεν είναι μόνο κατοικίδια ζώα, αλλά και άγρια ζώα. Μόνο τα έντομα που αιωρούν το αίμα που παρασιτίζουν τις νυχτερίδες είναι πιστοί στους ιδιοκτήτες τους. Αντιπροσωπεύονται από μια απομονωμένη και σχετικά μικρή ομάδα Ischnopsyllidae (ψύλλοι νυχτερίδων).
Μόνο οι σπάνιες ψύλλοι βρίσκονται συνεχώς στο σώμα του θύματος. Οι υπόλοιποι ζουν σε κρεβάτια οπών, φωλιές πουλιών, άλματα στον ιδιοκτήτη, μόνο για φαγητό. Τι είναι οι ψύλλοι κατά βιότοπο; Διακρίνονται σε:
Αυτή η διαίρεση εξαρτάται από το γεγονός ότι η ποικιλία των ψύλλων στο σπίτι περιλαμβάνει όλους αυτούς τους τύπους. Τα πήλινα έντομα μπαίνουν στην κατοικία ενός ατόμου από τα υπόγεια, ενώ οι αμμώδεις φέρονται μετά από περιπάτους στο κωνοφόρο δάσος, από την παραλία.Εγκαθίστανται στις ρωγμές του δαπέδου, χαλιά, για πλίνθους. Λευκά είδη αγαπούν να ζουν στις πτυχές του κλινοστρωμνής, τα ρούχα. Το όνομα αντικατοπτρίζει τη θέση του παρασίτου στο δωμάτιο ή στη φύση. Αλλά συχνά το είδος των "βαμπίρ" άμμου δεν διαφέρει από εκείνο που χρησιμοποιείται για να δαγκώσει μια γάτα ή ένα σκυλί.
Ενδιαφέρουσες
Οι πτυχές των κομψών ενδυμάτων και των υψηλών χτενίσκων κυρίες και κύριοι της Βικτωριανής εποχής είχαν μολυνθεί με έντομα που πιπιλίζουν το αίμα. Για την αλίευσή τους, εφευρέθηκαν ειδικές συσκευές - ψύλλοι, κομψά κιβώτια ανοιγμάτων στα οποία τοποθετήθηκε το δόλωμα. Το μαλλί ή το ύφασμα υγραίνεται με μέλι, ρητίνη και πέφτει μια σταγόνα αίματος. Έντομα που σέρνουν στο εσωτερικό κολλημένα στο πληρωτικό.
Λόγω του γεγονότος ότι οι μεταμοσχεύτες αίματος αλλάζουν εύκολα τους οικοδεσπότες τους, η αμυγδαλής πανούκλα που φέρεται από τους ψύλλους των αρουραίων τον 17ο αιώνα διεκδικούσε τη ζωή πάνω από το 20% των Λονδρεντών. Περίπου 55 είδη αιματοβακτηρίων είναι φορείς του βακίλου πανώλης. Για πρώτη φορά η πανδημία της πανώλης περιγράφηκε σε έγγραφα που χρονολογούνται από το 540. Στη συνέχεια, στην Κωνσταντινούπολη, ο «μαύρος θάνατος» διεκδίκησε καθημερινά 5-10 χιλιάδες ανθρώπους. Η Βίβλος λέει επίσης για την πανούκλα.
Περιγραφή του ψύλλους
Οι ψύλλοι είναι ιδανικοί για τον τρόπο ζωής και τη διατροφή τους.Το πεπλατυσμένο πλευρικό σώμα είναι εφοδιασμένο με αιχμές και τρίχες, οι οποίες συμβάλλουν στη σταθερή συγκράτηση μεταξύ του μαλλιού και των φτερών. Οι απλοί ψύλλοι διασχίζουν γρήγορα οποιαδήποτε επιφάνεια, είναι πολύ δύσκολο να χτενιστούν ή να κουνιστούν. Στο κεφάλι, την κοιλιά και το στήθος υπάρχουν οδοντωτές πλάκες - ctenidia, οι οποίες παρέχουν επιπλέον "αγκύρωση" των παρασίτων.
"Οι ψύλλοι έχουν φτερά; Τι τους βοηθά να κάνουν τέτοια γιγαντιαία άλματα; »- αυτά τα ερωτήματα έχουν ενοχλήσει τους επιστήμονες εδώ και αιώνες. Και μόνο πριν από πενήντα χρόνια, Βρετανοί ερευνητές κατάφεραν να καταγράψουν και να δουν λεπτομερώς τι ψύλλοι μοιάζουν όταν πηδούν χρησιμοποιώντας μια μηχανή κινηματογράφου υψηλής ταχύτητας. Ο ψύλλος δεν έχει φτερά, τα οποία καθορίζουν την ιδανική προσαρμογή του στον εκτοπαρσιτισμό, αλλά η μοναδική δομή των άκρων εξασφαλίζει την "ικανότητα πηδαλιούχησης" του.
Η φωτογραφία δείχνει ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της δομής του σώματος του εντόμου. Τα οπίσθια πόδια του είναι μακρύτερα από το σώμα. Αυτά τα ισχυρά άκρα βοηθούν το άλμα των παρασίτων υψηλό, κρύβονται από την άσκηση ή το άλμα στο θύμα του.
Ενδιαφέρουσες
Οι ειδικοί στη νευροδυναμική και τη νευροβιολογία Οι M. Burrows (Cambridge) και G. Sutton (Bristol) έχουν καταλάβει το μυστικό του άλματος ψύλλων.Τα άκρα του δρουν με την αρχή ενός καταπέλτρου, γυρνώντας το σώμα σε ύψος 30-50 εκατοστών.Με τη βοήθεια των νυχιών, το έντομο μπλοκάρει τα πόδια, στρογγυλεύεται αργά, συσσωρεύοντας ελαστική ενέργεια παραμόρφωσης σε μια ειδική δομή, η οποία αποτελείται από πρωτεΐνη ρεζιλίνης, διαθέσιμη μόνο σε άλματα. Όταν πηδάει, αυτή η δομή απελευθερώνει μέχρι και 99% της ενέργειας, παρέχοντας μια ισχυρή ώθηση. Η επιτάχυνση, η οποία αναπτύσσει έναν μοναδικό μηχανισμό, είναι 100 φορές πιο γρήγορη από την επιτάχυνση της βαρύτητας.
Τα φτερά που μειώνονται σε ένα ψύλλος επίσης την βοηθούν να πηδούν, εξασφαλίζοντας το συγχρονισμό της απόρριψης από την επιφάνεια. Τα πόδια ενός ψύλλου είναι τρία ζεύγη, όπως όλα τα έντομα. Τα μεσαία πόδια βοηθούν με το άλμα και την κίνηση προς τα εμπρός.
Ένας ψύλλος κάτω από ένα μικροσκόπιο χτυπά με μια ποικιλία σχεδίων στα ισχία των οπίσθιων ποδιών. Το κουτιγλυφικό επιτρέπει τη διαφοροποίηση των ειδών εντόμων που αιματάζουν. Η ειδική δομή των ποδιών ενός ψύλλου σας επιτρέπει να τα διπλώσετε σε μια ήρεμη κατάσταση σαν ένα ακορντεόν, χωρίς να παρεμβαίνετε κατά τη διάρκεια της σίτισης.
Τι μοιάζει με μικροσκόπιο μια συσκευή στο στόμα ψύλλων
Ένας στενός ψύλλος είναι ένα τρομακτικό θέαμα. Στην προβολή φωτογραφιών του πλήρους προσώπου του εντόμου. Το κεφάλι είναι μικρό, κεκλιμένο.Πίσω από τα απλά μάτια υπάρχουν κεραίες που το έντομο βάζει μόνο σε ειδικές κοιλότητες. Τα αρσενικά με τη βοήθεια κεραιών κρατούν θηλυκά κατά τη διάρκεια του ζευγαρώματος. Αυτή η δομή του κεφαλιού παρέχει μια βαθιά εμβάπτιση στην επιδερμίδα του θύματος για να φτάσει στο τριχοειδές. Αυτό είναι που ένας ψύλλος μοιάζει με ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο στο προφίλ.
Το στόμιο του τύπου τρύπημα-πιπίλισμα είναι σαφώς ορατό. Το ανώτερο ζεύγος στιλέτων τρυπώνει μέσω του δέρματος, όσο χαμηλότερο είναι το τραύμα. Το κάτω χείλος είναι μια περίεργη περίπτωση για τον κορμό πιπιλίσματος. Περιέχει επίσης κινητό παξιμάδι - τα όργανα της αφής. Στην κορυφή της μονάδας στόματος καλύπτεται με μια πλάκα κεφαλής με αιχμηρές προεξοχές χτένας - ktenidiyami. Το ένζυμο που εκκρίνεται από τους σιελογόνους αδένες του εντόμου εμποδίζει το πήγμα του αίματος. Τα δαγκώματα του εντόμου δεν καλύπτουν τις αναισθητικές ουσίες, όπως πολλοί αδελφοί που απορροφούν το αίμα.
Η κοιλιακή χώρα, αποτελούμενη από 10 τμήματα, μπορεί να αυξηθεί μόλις αρχίσει να τρώει το ενήλικο έντομο. Οι ψύλλοι στη φωτογραφία φαίνονται τεράστιοι, στην πραγματικότητα, το μέγεθος των ψύλλων κυμαίνεται από 1 mm έως 5 mm, αλλά σε θηλυκά κάποια είδη η κοιλιακή χώρα είναι υπερτροφική και το έντομο μπορεί να φθάσει τα 10 mm.Οι μεγαλύτεροι είναι οι λευκοί ψύλλοι - alakurt. Έτσι καλούνται επειδή τα αυγά που ωριμάζουν στην κοιλιά το τεντώσουν, καθιστώντας το σχεδόν διαφανές. Τα παράσιτα του Alakurt στο μακρύ μαλλί των προβάτων, αλλά βρίσκονται σε άλλα οπληφόρα - ελάφια, κατσίκες, gazelles, elks.
Τα δομικά χαρακτηριστικά αυτών των εντόμων που απορροφούν το αίμα είναι επίσης παρουσία ενός χαρακτηριστικού οργάνου μόνο του αισθητικού οργάνου - της πυγιδίας. Τοποθετημένη στον 8ο τομέα, το πυγιδίον είναι προικισμένο με απτικές τρίχες της χιτίνης (trichobothria) που ταιριάζουν με την τρίχα, οι οποίες συλλαμβάνουν τους κραδασμούς του αέρα και ενημερώνουν το έντομο για την απειλή.
Ασυνήθιστα γεγονότα σχετικά με τη μυρωδιά
Ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τους ψύλλους συλλέγονται στην έκδοση 6 τόμων του "Κατάλογος συλλογής ψύλλων Rothschild στο Βρετανικό Μουσείο". Η δομή των ψύλλων μελέτησε το M.L. Rodshild, κόρη του διάσημου Charles Rothschild, ο οποίος συγκέντρωσε τη μεγαλύτερη συλλογή από αυτά τα έντομα. Ήταν αυτή που αρχικά άρχισε να σπουδάζει μηχανισμό πηδαλιουχίας και περιγράφουν πλήρως τι είναι.
Ενδιαφέρουσες
Το χρώμα του καλύμματος του "βαμπίρ" εξαρτάται από το χρώμα του τριχώματος του ζώου, στο οποίο το έντομο είναι παρασιτικό. Υπάρχουν κόκκινοι, μαύροι, καφέ ψύλλοι.Έντομα διαφορετικών ηλικιών διαφέρουν στο χρώμα - όσο πιο σκούρο είναι το χρώμα, τόσο μικρότερο είναι το imago. Ένα καστανό έντερο εμφανίζεται μέσω του λευκού ή κιτρινωπού καλύμματος των προνυμφών, καθώς τρέφονται με πήγμα αίματος από τα κόπρανα ενήλικων εντόμων.
Το βάρος του αίματος που το ποτό του αίματος είναι 6 φορές το βάρος του ψύλλου. Το αίμα βοηθά όχι μόνο να επιβιώνει αλλά και να πολλαπλασιάζεται. Ένας πεινασμένος "βαμπίρ" πέφτει σε μια λήθαργη κατάσταση. Αλλά είναι απαραίτητο να αισθανόμαστε την προσέγγιση της τροφής, καθώς το έντομο "έρχεται στη ζωή" και πηδάει στο θύμα.
Τα θηλυκά μοιράζονται μία φορά στη ζωή τους, αλλά παράγουν 500-800 αυγά. Μια καλά τροφοδοτημένη γυναίκα ρίχνει έντονα τα αυγά, διασκορπίζοντας τα γύρω. Οι οικιακοί ψύλλοι βάζουν τα αυγά σε χαλιά, σκουπίδια ζώων, στο μαλλί τους.
Πώς να πάρει τους ψύλλους στο διαμέρισμα
Παράσιτα πάρτε στο διαμέρισμα όχι μόνο σε τρίχα κατοικίδιων ζώων. Τα είδη των ψύλλων στο διαμέρισμα ποικίλουν και παρουσιάζονται. υπόγειο, που πέφτει στους κάτω ορόφους από κάτω από το πάτωμα, πουλιών, διεισδύοντας από τη σοφίτα, που κατοικείται από περιστέρια. Οικιακοί ψύλλοι - αυτό δεν είναι ξεχωριστό είδος, αλλά εκείνα τα έντομα που χτυπούν το σπίτι.
Τα είδη ψύλλων και ο αγώνας εναντίον τους αποτελούν το αντικείμενο αιώνων σπουδών. Κίνδυνος υποσιτισμού του αίματοςδαγκώνοντας ένα άτομο με το ότι είναι φορείς μεγάλου αριθμού επικίνδυνων ασθενειών. Έτσι, στον 20ό αιώνα, στην Ινδία υπήρξε η τελευταία καταγεγραμμένη επιδημία της παρωτίτιδας, ο φορέας του παθογόνου της οποίας έγινε ψύλλοι αρουραίων.
Σύγχρονος έλεγχος παρασίτων, η διατήρηση καθαρού σπιτιού εξαλείφει τον κίνδυνο πανδημιών στις ανεπτυγμένες χώρες. Αλλά κανένα εργαλείο δεν μπορεί να καταστρέψει εντελώς τα παράσιτα, εάν υπάρχουν ανθυγιεινές συνθήκες στην κατοικία. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να κρατήσετε το σπίτι σας καθαρό, επιθεωρούν τακτικά το ζώο που ζει στο σπίτι για την παρουσία των ψύλλων. Σε περίπτωση ανίχνευσής τους, λάβετε αμέσως μέτρα για να τα καταστρέψετε, χρησιμοποιώντας αποτελεσματικά φάρμακα για σκύλους και τα καλύτερα προϊόντα για τις γάτες. Επίσης χρειάζεται για την επεξεργασία ενός διαμερίσματος. Με την παρουσία μεγάλου αριθμού ψύλλων, συνιστάται να καλέσετε ειδικούς που θα διεξαγάγουν απολύμανση χρησιμοποιώντας επαγγελματικά εργαλεία.