Μπορούν οι ψύλλοι να ζουν σε ανθρώπινες τρίχες
Περιεχόμενο
- Φτερά, αυγά και προνύμφες
- Κεφαλές ψείρες
- Ψύλλοι γάτας
- Ανθρώπινος ψύλλος
- Μπουκιά
Υπάρχουν διάφοροι τύποι εκτοπαρασίτων που ενοχλούν τους ανθρώπους. Ένας από αυτούς είναι ψύλλοι. Το μικρό μέγεθος και η απίστευτη ικανότητα πηδαλιού τους καθιστούν δυνατή την ατιμώρητη εκτέλεση του αιματηρού γεύματός τους και την απομάκρυνση πίσω στο σπίτι. Τα έντομα είναι φορείς επικίνδυνα νοσήματα και ως εκ τούτου, πολλοί αναρωτιούνται εάν οι ψύλλοι ζουν στους ανθρώπους και ποιο είδος δαγκώνουν τον άνθρωπο.
Απαντώντας στο ερώτημα αν οι άνθρωποι έχουν ψύλλους, είναι απαραίτητο να αναγνωρίσουμε ότι συμβαίνει αυτό το φαινόμενο.Οι παράσιτοι δεν είναι επιλεκτικοί στα τρόφιμα και με την ίδια ευχαρίστηση απορροφούν το αίμα των ζώων και των ανθρώπων. Οι φλερικοί και ο άνθρωπος οδηγούν έναν ασυμβίβαστο αγώνα καθ 'όλη τη διάρκεια της ύπαρξής τους. Τα προληπτικά μέτρα και ένα εκτεταμένο οπλοστάσιο εργαλείων για την καταπολέμηση των παρασίτων επιτρέπουν στον Homo sapiens να βγει από τη μάχη ως νικητής.
Παρασιτικά οικοσυστήματα
Υπάρχουν περίπου 2000 είδη ψύλλων. Σε ευπαθή ευρωπαϊκά κλίματα, βρέθηκαν κατά κύριο λόγο γάτες, σκύλοι, αρουραίοι και ανθρώπινοι ψύλλοι. Όλα αυτά χαρακτηρίζονται από μικροσκοπικά μεγέθη 1-5 mm, χρώματος σκούρου καφέ χρώματος. Η ταξινόμηση των ειδών εξαρτάται από τον εντοπισμό των παρασίτων. Αλλά όλα αυτά τα είδη μπορούν εύκολα να μετακινηθούν από το ένα ζώο στο άλλο.
Τι; οι ψύλλοι κινούνται από ζώα σε ανθρώπους και που ζουν στο σώμα του είναι ένας μύθος. Το μόνο εκτοπαράσιτο που μπορεί να εγκατασταθεί στο ανθρώπινο σώμα είναι ψείρας. Όλοι οι άλλοι αιμοδότες χρησιμοποιούν τους ανθρώπους ως τρόφιμα και δεν ζουν στους ανθρώπους.
Σημείωση!
Οι περισσότεροι ψύλλοι δεν ζουν μόνιμα στο σώμα των θυμάτων τους, αλλά εγκαθίστανται κοντά, όπου μπορούν εύκολα να πολλαπλασιάζονται και να βρίσκονται πάντα κοντά στην πηγή των τροφίμων.
Αλλά στο ερώτημα αν οι ψύλλοι πηδούν από ζώα σε ανθρώπους, η απάντηση είναι καταφατική.Τα έντομα κατά τη διάρκεια του άλματος δεν γνωρίζουν πού είναι άλματα. Είναι προσανατολισμένες στις διακυμάνσεις της οσμής και της θερμοκρασίας, επομένως δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι ψύλλοι κάθονται στους ανθρώπους. Τα περισσότερα από τα παράσιτα τρέφονται με το αίμα των θερμόαιμων ζώων και ο άνθρωπος γίνεται για αυτούς το ίδιο ελκυστικό αντικείμενο με τα άλλα ζώα.
Το να πει κανείς ότι οι ψύλλοι κινούνται σε ένα άτομο είναι λάθος. Παράσιτα επιτεθεί, δάγκωμα. Οι ιογενείς και βακτηριακές λοιμώξεις μπορούν να περάσουν, αλλά αυτή η φράση είναι λανθασμένη για τα έντομα.
Στο φυσικό τους περιβάλλον, μικρά βαμπίρ ζουν στις τρύπες των τρωκτικών, στα μικρά θερμόαιμα ζώα και στα πουλιά. Η ομάδα κινδύνου περιλαμβάνει τους ιδιοκτήτες ζώων συντροφιάς. Κατά τη διάρκεια μιας βόλτας με ένα κατοικίδιο ζώο, παράσιτα πηδούν σε ένα απροστάτευτο ζώο, χάρη στις ιδιαιτερότητες του σώματός τους, ρίχνουν στη γούνα τους και διεισδύσουν στο διαμέρισμα.
Έχοντας κατακτηθεί, δημιουργούν τους οικισμούς τους σε χώρους όπου φυλάσσονται σκύλοι ή γάτες και εάν δεν λάβουν μέτρα για να τους καταστρέψουν, θα καταλάβουν στη συνέχεια ολόκληρο τον ζωτικό χώρο.
Πολλοί παράσιτοι κατοικούν στα υπόγεια, που κατοικείται από τρωκτικά, σε χώρους υγειονομικής ταφής.Μετά την αποτοξίνωση, οι ψύλλοι που έχουν χάσει τους ιδιοκτήτες τους αρχίζουν να αναζητούν ενεργά μια νέα πηγή ενέργειας. Ως εκ τούτου, συχνά υποβάλλονται σε επιθέσεις από κατοίκους των κάτω ορόφων ή ανθρώπους που περπατούν κατά μήκος της εισόδου. Έτσι ψύλλοι ζώων σε ένα άτομο μπαίνουν στο διαμέρισμα.
Ενδιαφέρουσες
Η έννοια των «ψύλλων αγορών» εμφανίστηκε τυχαία. Κατά τον Μεσαίωνα, όταν κυριαρχούσαν οι ανθυγιεινές συνθήκες, βρέθηκαν διαφορετικά ζώα στις κατοικίες, συμπεριλαμβανομένων των σκώρων, των πλατύφυλλων, των ψύλλων. Τα περισσότερα από τα προϊόντα που πωλούνταν από εργαζόμενους με σκουπίδια, έτρωγαν από σκώρους και μολύνθηκαν με ψύλλους. Αγοράζοντας ένα πράγμα, ο αγοραστής δεν ήταν ποτέ ασφαλισμένος ενάντια στο γεγονός ότι δεν εισάγει κανένα παράσιτο στο σπίτι.
Ποιοι τύποι επιτίθενται στους ανθρώπους
Ως επί το πλείστον, όλα τα είδη εντόμων που απορροφούν το αίμα παίρνουν το όνομά τους από ένα συγκεκριμένο ζώο. Ωστόσο, υπάρχει ένα ξεχωριστό είδος που συνδέεται στενά με την ανθρωπότητα - αυτό ανθρώπινος ψύλλος. Αυτά τα άτομα προτιμούν το αίμα των ανθρώπων. Οι ανθρώπινοι ψύλλοι στο κεφάλι είναι σπάνιοι, τα αγαπημένα τους μέρη είναι ανοικτές περιοχές του σώματος, κυρίως τα πόδια. Αυτή η επιλογή δεν οφείλεται στη γεύση του αίματος σε αυτό το μέρος του σώματος, αλλά στο ύψος του άλματος. Ένας ενήλικας δεν μπορεί να πηδήσει πάνω από 50 cm.
Εάν ένα άτομο εκτίθεται σε επιθέσεις ψύλλων κατά τη διάρκεια του ύπνου, τότε μπορεί να δαγκωθεί κάθε περιοχή που είναι μακριά από ένα έντομο. Οι ανθρώπινοι ψύλλοι στους ανθρώπους δεν μπορούν να ζήσουν, παρά το όνομα τους. Δημιουργούν τις αποικίες τους σε απομονωμένους σκοτεινούς χώρους. Η μόνη διαφορά μεταξύ αυτού του ψύλλου και των άλλων είναι η απίστευτη γονιμότητα. Εάν το θηλυκό είναι κυνικός ή γάτα γατών αναπληρώνει τις τάξεις της αποικίας για 500 άτομα, τότε αυτό το είδος ανέρχεται σε 1000 αυγά.
Σημείωση!
Ψύλλοι σκυλιών στους ανθρώπους είναι πολύ λιγότερο κοινές από τις γάτες. Οι τελευταίες είναι πιο διαδεδομένες και ακόμη και συχνότερα σε σκύλους.
Οι οπτικές διαφορές μπορούν να αναγνωριστούν μόνο από έναν εξειδικευμένο ειδικό μέσω μικροσκοπίου. Ωστόσο, ένα συνηθισμένο θύμα δεν έχει σημασία ποιοι από τους αντιπροσώπους της οικογένειας των ψύλλων για τους οποίους κουνούσε, και έχοντας αποφασίσει για τον εαυτό του ότι ένας άνθρωπος μπορεί να έχει τους ψύλλους έμμεσα, αρχίζει να ψάχνει τρόπους για να τους απαλλαγεί.
Μιλώντας για το αν οι ψύλλοι μπορούν να ζήσουν σε ένα άτομο, αξίζει να θυμηθούμε την ειδική δομή του εντόμου. Το απροσδόκητο μικρό του σώμα, πυκνά καλυμμένο με τρίχες, είναι προσαρμοσμένο για κίνηση σε μια παχιά τρίχα, μάλλινο κάλυμμα.Στους ανθρώπους, τα παχιά μαλλιά μπορούν να παρατηρηθούν μόνο στο κεφάλι, έτσι υποθετικά, οι ψύλλοι θα μπορούσαν να ζουν σε ανθρώπινες τρίχες.
Αλλά οι ψύλλοι δεν είναι τυπικοί για τη δημιουργία των δικών τους αποικιών στο σώμα του θύματος. Τους αναπαραγωγή εκτός του "μεταφορέα". Η γυναίκα συμμορφώνεται με την αρχή ότι "τα αυγά δεν αποθηκεύονται σε ένα καλάθι" και επομένως δεν τα βάζουν σε ένα μέρος. Το θηλυκό γονιμοποιημένο άτομο κυριολεκτικά πιέζει τα έμβρυα από τον εαυτό τους κατά τη διάρκεια της κίνησης, και πετούν μακριά σε όλο το χώρο. Αυτή η μέθοδος αυξάνει την πιθανότητα αποθήκευσης των απογόνων.
Στο στάδιο των αυγών, τα μελλοντικά παράσιτα παραμένουν από 10 έως 14 ημέρες. Τα αυγά εμφανίζονται ως λευκές τυφλές προνύμφες, που μοιάζουν με κάμπιες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν χρειάζονται αίμα και ζωοτροφές για τα αποτελέσματα της ζωτικής δραστηριότητας των ενήλικων ατόμων, οργανικών αποβλήτων. Οι προνύμφες ζουν σε απομονωμένες περιοχές και παραμένουν αόρατες στον άνθρωπο.
Ειδικά χαρακτηριστικά τσιμπήματα ψύλλων - Ένας άλλος λόγος για τον οποίο τα παράσιτα δεν μπορούν να ζήσουν σε ανθρώπινο σώμα. Ένα ενήλικο άτομο ξεχειλίζει μέσω του δέρματος και κυριολεκτικά κατευθύνεται στην πληγή. Κατά τη διάρκεια των δαγκωμάτων ψύλλων, τα παυσίπονα δεν ενίουν παυσίπονα, οπότε η επίθεσή τους δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη.Μόνο η απίστευτη κινητικότητα και το άλμα βοηθά τα παράσιτα να επιβιώσουν.
Επικίνδυνος εκπρόσωπος της οικογένειας ψύλλων
Η εξαίρεση από όλα τα μέλη της οικογένειας ψύλλων μπορεί να καλείται άμμος ψύλλοςπου κατοικεί στις τροπικές περιοχές. Κατά την άποψή της, είναι απολύτως σκόπιμο να πούμε ότι οι ψύλλοι ζουν και στους ανθρώπους. Ο θηλυκός ψύλλος άμμου δαγκώνει στο ανθρώπινο δέρμα και διεισδύει στο τριχοειδές. Ο κορεσμός εξασφαλίζει την ταχεία ανάπτυξη των αυγών, με αποτέλεσμα οι μεμονωμένες αυξήσεις σε μέγεθος και δεν είναι σε θέση να εγκαταλείψουν τον τόπο εισαγωγής.
Ένα έλκος με έντονο οίδημα εμφανίζεται στο σημείο της βλάβης. Η ωρίμανση των αυγών διαρκεί από 5 έως 7 ημέρες, μετά την οποία τα θηλυκά τους βλαστοί, ρυτίδες και πιο συχνά πεθαίνουν, παραμένοντας στο επιθήλιο. Σε σπάνιες περιπτώσεις, το θηλυκό μπορεί να αφήσει ζωηρά την πληγή.