Μονοκυτταρική έκκριση στους ανθρώπους
Περιεχόμενο
- Μονοκυτταρική έκκριση στους ανθρώπους
- Διάγνωση της μονοκυτταρικής ερυθλιώσεως στους ανθρώπους
- Θεραπεία της μονοκυτταρικής έκκρισης στους ανθρώπους
Η αιμορραγική νόσος είναι μια ασθένεια που προκαλείται από τα βακτήρια Ehrlichia. Για πολλά χρόνια πιστεύεται ότι μόνο τα πρόβατα, τα κατσίκια, τα ελάφια, τα άλογα, τα σκυλιά και τα βοοειδή θα μπορούσαν να αρρωστήσουν. Αλλά αργότερα, οι επιστήμονες μπόρεσαν να ανιχνεύσουν τον αιτιολογικό παράγοντα στο ανθρώπινο αίμα. Η εκχλιχίαση καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα και κάνει ένα άτομο ευάλωτο σε πολλές ασθένειες.
Μερικά ιστορικά γεγονότα
Τα Ehrlichs βρέθηκαν στο παρελθόν μόνο σε ζώα, οπότε η κτηνιατρική βιομηχανία ενδιαφέρεται περισσότερο για τις ασθένειες που προκαλούν. Η έννοια αυτών των παρασίτων άλλαξε δραματικά όταν, το 1953, τα είδη Ehrlichia sennetsu βρέθηκαν από ιαπωνικούς ερευνητές στο ανθρώπινο σώμα.
Σημείωση!
Οι επιστήμονες μελετούσαν τον πυρετό στο sennet, που είχε μεγάλη ομοιότητα με τη μολυσματική μονοπυρήνωση. Ως αποτέλεσμα, ήταν δυνατό να αποδειχθεί ότι η ασθένεια προκλήθηκε από μία από τις ποικιλίες της Ehrlichia.
Επιπλέον, τα βακτηρίδια κέρδισαν το μεγάλο ενδιαφέρον των ερευνητών και κατά τη διάρκεια των 20 χρόνων κατάφεραν να απομονώσουν αρκετά περισσότερα είδη που είναι ικανά να προκαλέσουν ασθένειες στους ανθρώπους. Σήμερα, υπάρχουν περίπου 6 είδη παθογόνων παραγόντων.
Συμπτώματα της Ερλχιλιώσεως στον άνθρωπο
Η ασθένεια είναι πιο διαδεδομένη στο Μεξικό και τις ΗΠΑ. Στη Ρωσία, βρίσκεται πολύ συχνά, κυρίως στις αγροτικές περιοχές.
Είναι σημαντικό!
Η εκχλιχίαση δεν μεταδίδεται από άτομο σε άτομο.
Η εξαλλιχισία από ένα τσιμπούρι μπορεί να διαγνωστεί σε άτομα διαφορετικών ηλικιών και φύλων. Ωστόσο, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, η μέση ηλικία των ασθενών είναι τουλάχιστον 42 ετών. Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις όπου η εhrlichiosis μετά από δάγκωμα τσιμπούρι βρέθηκε επίσης στα παιδιά.
Η ανάπτυξη της νόσου αρχίζει σταδιακά. Οι πρώτες 2-3 εβδομάδες μετά την έκκριση του τσιμπουριού είναι στην περίοδο επώασης. Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, τα συμπτώματα δεν εμφανίζονται για αρκετούς μήνες.
Άλλα συμπτώματα ενεργοποιούνται ξαφνικά και πολύ γρήγορα αυξάνουν την εκδήλωσή τους. Υπάρχουν διάφοροι τύποι ερχλιχίσεως από τον κρότωνα στους ανθρώπους, διαφέρουν στον τύπο του παθογόνου. Τα συμπτώματα μπορεί επίσης να είναι κάπως διαφορετικά.
Συχνά συμπτώματα της νόσου:
- Ξαφνικός πυρετός.
- Ψύχρανση
- Θερμό
- Πονοκέφαλοι.
- Πόνος στους μυς
- Πόνος στις αρθρώσεις
- Ναυτία
- Έμετος.
- Διάρροια
Είναι σημαντικό!
Σε προχωρημένες περιπτώσεις, ο αποπροσανατολισμός στο διάστημα, η νεφρική ανεπάρκεια, η δυσκολία στην αναπνοή, οι σπασμοί μπορεί να συμβούν. Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, η ασθένεια τελειώνει με κώμα και θάνατο.
Τύποι παθογόνων παραγόντων και εκδηλώσεων της νόσου:
- Chaffeensis. Προκαλεί μονοκυτταρική ανθρώπινη έκκριση. Τα σημάδια είναι μια αύξηση στους υπογνάθιους και άλλους λεμφαδένες, την ανάπτυξη μηνιγγίτιδας. Υπήρχαν επίσης σημαντικές βλάβες του προσώπου νεύρου του κεντρικού τύπου. Το επίπεδο της χολερυθρίνης αυξάνεται, επομένως υπάρχει επίσης και σκούρασμα των ούρων.
- Equ.Είναι ο αιτιώδης παράγοντας της κοκκιοκυτταρικής ερυθλιώσεως. Είναι για αυτόν τον τύπο νόσου ότι ένα άτομο έχει πόνο στις αρθρώσεις, πονοκεφάλους, αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος μέχρι 40 βαθμούς. Τα σημάδια της νόσου αυξάνονται καθημερινά. Ο ασθενής αισθάνεται κόπωση, κόπωση, έντονη αϋπνία. Στο αρχικό στάδιο της ασθένειας, εμφανίζεται ένα ανοιχτό ροζ εξάνθημα στο σώμα. Επηρεάζει όλες σχεδόν τις επιφάνειες, εκτός από τις παλάμες και τα πέλματα. Το μέγεθος ενός μόνο σπυράκι δεν υπερβαίνει τα 10 mm.
Σημείωση!
Σε σπάνιες περιπτώσεις, η εξαλίλωση είναι ασυμπτωματική και το άτομο δεν γνωρίζει καν για τη μόλυνση. Η ισχυρή ανοσία είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τον παθογόνο και να την ξεπεράσει.
Πώς συμβαίνει η λοίμωξη;
Ο αιτιολογικός παράγοντας της νόσου πέφτει μέσα στο άτομο κατά την στιγμή του ακάρεως στο σώμα του θύματος. Η Erlichia διεισδύει μαζί με το σάλιο των παρασίτων. Στη συνέχεια εξαπλώθηκαν σε όλο το σώμα μαζί με την κυκλοφορία του αίματος. Ο αιτιολογικός παράγοντας επιτίθεται σε λευκοκύτταρα και μειώνει σημαντικά τις προστατευτικές λειτουργίες του σώματος, καταστέλλοντας το ανοσοποιητικό σύστημα.
Σημείωση!
Τα Ehrlichs είναι gram-αρνητικά, ρικέτσια-όπως ενδοκυτταρικά παράσιτα που γρήγορα καταρρέουν στον αέρα.Η κύρια πηγή οικοτόπων είναι τα σκυλιά και τα ελάφια.
Θα είναι δυνατό να ανιχνευθούν σημάδια μόλυνσης με εχθλίωση μόνο μετά από μια περίοδο επώασης, όταν σχηματιστεί επαρκής αριθμός παρασίτων στο ανθρώπινο σώμα, γεγονός που μπορεί να περιπλέξει σημαντικά το έργο ολόκληρου του οργανισμού. Η σωστή θεραπεία θα σταματήσει γρήγορα την αναπαραγωγή του παθογόνου και θα θεραπεύσει ένα άτομο.
Διάγνωση της νόσου στον άνθρωπο
Δεδομένου ότι η εκρηκκίαση στους ανθρώπους μετά από τσιμπούρι δεν έχει συγκεκριμένες εκδηλώσεις, συγχέεται συχνά με άλλες ασθένειες. Παρόμοια συμπτώματα παρατηρούνται σε σηψαιμία, γρίπη, λοιμώξεις της ανώτερης αναπνευστικής οδού, ρικετσιόζη και πολλά άλλα.
Μια έγκαιρη επίσκεψη στο γιατρό θα επιταχύνει την αποκατάσταση και θα διευκολύνει τις εκδηλώσεις της νόσου. Για να γίνει αυτό, αφού ανιχνεύσετε ένα δάγκωμα τσιμπούρι, είναι σημαντικό να παρακολουθείτε την κατάσταση του σώματός σας. Τη στιγμή της επικοινωνίας με το γιατρό, οι πληροφορίες μπορεί να είναι χρήσιμες:
- Παρατεταμένο τσίμπημα.
- Όταν εμφανίστηκαν τα πρώτα σημάδια.
- Η περιγραφή της εμφάνισης του τσιμπουριού θα σας βοηθήσει να προσδιορίσετε γρήγορα την πηγή της νόσου.
Ένας ειδικός ρόλος στη διάγνωση αποδίδει την επιδημιολογική κατάσταση στην περιοχήπαραμείνετε ασθενής. Για διάγνωση, χρησιμοποιείται αίμα μολυσμένου προσώπου.
Είναι σημαντικό!
Περίπου το 60-70% των ασθενών χρειάζονται επείγουσα νοσηλεία και εντατική φροντίδα.
Η εhrlichiosis μπορεί να ανιχνευθεί κατά τη διάρκεια:
- PCR.
- ορολογική εξέταση ·
- μικροσκοπική μέθοδο.
Σκοπός των δοκιμών είναι να εντοπιστούν συγκεκριμένα αντισώματα που είναι σε θέση να επιβεβαιώσουν την παρουσία της αιθαλίτιδας στο ανθρώπινο σώμα.
Θεραπεία της ερυθλιώσεως
Erlichia ευαίσθητο σε αντιβιοτικά τετρακυκλίνης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε θεραπεία με δοξυκυκλίνη. Επιτρέπεται επίσης η χρήση χλωραμφενικόλης.
Η σειρά της θεραπείας με διάφορα αντιβιοτικά μετά από δάγκωμα τσιμπούρι:
- Τετρακυκλίνη: 0,3-0,4 g 4 φορές την ημέρα.
- Δοξυκυκλίνη: 0,1 g δύο φορές την ημέρα για τις πρώτες 24 ώρες, τις επόμενες ημέρες μία μόνο δόση.
Εάν ο ασθενής είναι αλλεργικός στα αντιβιοτικά τετρακυκλίνης, του χορηγείται θεραπεία με ριφαμπικίνη, η μέση διάρκεια της θεραπείας είναι 7-10 ημέρες. Μία μικρότερη διάρκεια δεν συνιστάται ακόμη και με σαφή βελτίωση της κατάστασης του ασθενούς.
Είναι σημαντικό!
Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, ο ρυθμός θνησιμότητας από μονοκυτταρική εhrlichiosis σε ανθρώπους είναι μέχρι 5%, με κοκκιοκύτταρα έως 10%. Τα στοιχεία παρουσιάζονται με έρευνα στις ΗΠΑ,
Με την ανάπτυξη επιπλοκών και την οξεία πορεία της νόσου απαιτείται η συμμετοχή στενών ειδικών για τη σταθεροποίηση της κατάστασης του ασθενούς.
Για να ανακουφιστεί η κατάσταση του ασθενούς, μπορούν να συνταγογραφηθούν διάφορα αντιπυρετικά φάρμακα. Τις περισσότερες φορές με αυτή την ιδιότητα χρησιμοποιώ παρακεταμόλη ή ιβουπροφαίνη.
Η πρόγνωση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την έγκαιρη έναρξη της θεραπείας, καθώς και από την αρχική κατάσταση του σώματος. Θα είναι πιο δύσκολο να θεραπεύσετε ένα άτομο με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, μειωμένο αριθμό αιμοπεταλίων και λευκοκυττάρων.
Στην αρχή της θεραπείας στα αρχικά στάδια της νόσου, ο ασθενής αισθάνεται ανακούφιση ήδη μετά από 48 ώρες. Μετά την αποκατάσταση, ο οργανισμός παράγει ισχυρή ανοσία, η οποία διαρκεί 2 χρόνια.
Πρόληψη ασθενειών
Η ουλλιχίαση είναι μια φυσική εστιακή ασθένεια. Η διάγνωσή του παρατηρείται κατά την περίοδο ενεργοποίησης των τσιμπουριών, η οποία εμφανίζεται στα τέλη της άνοιξης και μέχρι την αρχή του κρύου φθινοπώρου. Δεν υπάρχει ειδική προφύλαξη από την εχιλίωση, επομένως δεν πραγματοποιείται εμβολιασμός. Για να ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο μόλυνσης, πρέπει να ακολουθήσετε τους τυπικούς κανόνες για την πρόληψη τσιμπημάτων:
- Η χρήση σύγχρονων απωθητικών.Αυτοί είναι διάφοροι ψεκασμοί, αλοιφές, πηκτές και κρέμες. Προτεραιότητα πρέπει να δοθεί σε εκείνους τους πόρους που περιέχουν την ουσία DEET. Η συγκέντρωση της δραστικής ουσίας πρέπει να είναι 20-30%. Εφαρμόζονται απευθείας στο δέρμα ή τα ρούχα πριν βγουν στη φύση. Τα απωθητικά με βάση την περμεθρίνη δεν εφαρμόζονται στο δέρμα, ψεκάζονται σε ρούχα, σε σκηνή. Για τα παιδιά και τους ανθρώπους που είναι επιρρεπείς σε αλλεργικές αντιδράσεις, υπάρχουν ορισμένοι τύποι φαρμάκων που δεν είναι επικίνδυνα ακόμη και για εξασθενημένους οργανισμούς. Πριν από τη χρήση, είναι προτιμότερο να συμβουλευτείτε έναν ειδικό.
- Για μια βόλτα στον πιθανό βιότοπο των τσιμπουριών, θα πρέπει να επιλέξετε τα σωστά ρούχα. Θα πρέπει να καλύπτει όσο το δυνατόν περισσότερο όλες τις περιοχές του σώματος, να έχουν σφιχτά μανίκια, πτυχωτά πουλόβερ σε παντελόνια και να μπαίνουν σε κάλτσες. Το χρώμα των ρούχων είναι καλύτερα να επιλέξετε το φως, για να διευκολύνετε τον εντοπισμό ενός τσιμπούρι.
- Τακτική επιθεώρηση του εαυτού σας και των μελών της οικογένειας μετά από υπαίθρια αναψυχή. Πριν από το να δαγκώσετε, ένα τσιμπούρι μπορεί να ανιχνεύσει για μεγάλο χρονικό διάστημα πάνω από το σώμα ενός ατόμου σε αναζήτηση της σωστής θέσης. Αυτό καθιστά δυνατή την ανίχνευση του παρασίτου μέχρι να προσκολληθεί.
- Παρόμοια προστασία είναι επίσης απαραίτητη για τα κατοικίδια ζώα που ζουν μαζί με το άτομο.Τα ζώα πρέπει να επιθεωρούνται τακτικά, ενώ περπατούν στη φύση να χρησιμοποιούν ειδικές προστατευτικές ενώσεις.
- Εάν βρέθηκε κρότο σε ανθρώπινο ή ζωικό σώμα, πρέπει να αφαιρεθεί το συντομότερο δυνατό. Γι 'αυτό είναι καλύτερο να καταφύγετε στη βοήθεια ειδικών. Η απομάκρυνση του αυτο-ακάρεων χρησιμοποιώντας σκευάσματα ελαίου, αλκοόλ, λαβίδες και άλλες γνωστές μεθόδους μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνη.
Έτσι, η εξαλείλωση στους ανθρώπους από ένα τσίμπημα τσιμπουριού αποτελεί πολύ σοβαρό κίνδυνο για την ανθρώπινη ζωή. Γι 'αυτό πρέπει να ακολουθήσετε τους υπάρχοντες κανόνες πρόληψης και να παρακολουθήσετε προσεκτικά την κατάσταση του σώματός σας. Η διάγνωση της νόσου σε πρώιμο στάδιο θα διευκολύνει σημαντικά το έργο των γιατρών και θα επιταχύνει την ανάρρωση.