Κάνετε μιμητισμό σε φραγκοσυκιές και μιλιππίδες
- Mokritsy
- Σεντόνια
Κάνοντας ένα ντους, πολλοί από εμάς έπρεπε να βρούμε μια δυσάρεστη έκπληξη κάτω από τα πόδια μας με τη μορφή ενός μικρού ολισθηρού πλάσματος που μοιάζει με μουστάκι. Στην πραγματικότητα, αυτό δεν είναι παρά woodlouse - ένας εκπρόσωπος της δευτερεύουσας τάξης καρκινοειδών, που έχει πυκνό κέλυφος και βράγχια. Μερικές φορές οι ψείρες των ξύλων συγχέονται με τις βεντουζίνες, οι οποίες προτιμούν να ζουν στην άγρια φύση. Εντούτοις, η μιμητογραφία στα φραγκοστάφυλα και στις μιλιππίδες τους δίνει την ευκαιρία να μιμηθούν το χρώμα ακόμα και της δηλητηριώδους αράχνης karakurt.
Mokritsa
Η Μοκρίτσα δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα μικρό καρκινοειδές με ελαφρώς οβάλ σώμα, το οποίο είναι ελαφρώς κυρτό στο πάνω μέρος. Το μέγεθος ενός ενήλικου ατόμου μπορεί να φτάσει έως και 18 mm.Το σώμα καλύπτει ένα γκρι κέλυφος 7 τμημάτων που προστατεύει από τις επιπτώσεις εξωτερικών εχθρών και φυσικών παραγόντων. Αποτελείται από ασπίδες, οι οποίες βρίσκονται μεταξύ τους, δημιουργούν την επίδραση μιας κεραμοσκεπής οροφής. Σε περίπτωση κινδύνου, το σώμα του ζώου καταρρέει, σχηματίζοντας ένα κέλυφος που μοιάζει με κέλυφος από όλες τις πλευρές. Αυτή είναι η έκφραση του mimicry.
Στο κάτω μέρος κάθε τμήματος υπάρχει ένα αντίστοιχο ζευγάρι σκέλους (συνολικά 7 ζεύγη). Στο μικρό κεφάλι των ξύλων υπάρχουν δύο ζεύγη μούχλας και μάτια. Δύο απτικά όργανα που μοιάζουν με ουρές, εξαρτήματα, βρίσκονται στο τέλος του σώματος.
Παρά το γεγονός ότι το ξύλινο καπάκι άλλαξε στον τρόπο ζωής της γης, αναπνέει μέσα από τα βράγχια. Το κύριο πράγμα είναι η ύπαρξη υγρού κλίματος, ο ξηρός βιότοπος είναι επιζήμιος για αυτούς. Τα καρκινοειδή εγκατασταθούν σε υγρό, χαλαρό έδαφος, τρέφονται με πεσμένα φύλλα και σαπίζουν ξύλο. Δείχνουν δραστηριότητα τη νύχτα, κατά τη διάρκεια της ημέρας που κρύβονται στο καταφύγιο. Τα ζώα αυτά μπαίνουν σε διαμερίσματα από υγρά υπόγεια ή σοφίτες, όπου υπάρχουν προβλήματα με τα λύματα ή την παροχή νερού.
Συχνά, οι κάτοικοι των πολυώροφων κτιρίων απλά δεν γνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ των ψειρών και των σαρανταποδαρούμενων. Παρά το γεγονός ότι αυτοί είναι εντελώς άσχετοι οργανισμοί, είναι σε θέση να μιμηθούν και να γίνουν παρόμοιοι όχι μόνο με άλλα αντικείμενα εξωτερικά, αλλά και με αρπακτικά αράχνες.Ως εκ τούτου, έχοντας συναντήσει ένα τέτοιο ζώο, μπορεί εύκολα να γίνει λάθος.
Σε μια σημείωση
Η μικρογραφία είναι η μοναδική ικανότητα των ζωντανών οργανισμών να αποκτούν ομοιότητες με τα αντικείμενα γύρω τους. Η μίμηση ενός άλλου είδους, έντομα και ζώα προσπαθούν να προστατευθούν.
Οι Lokres δεν είναι επικίνδυνες για τον άνθρωπο, αλλά μπορούν να κάνουν κακό. Όντας σε πρώτες κελάρια και κελάρια, μπορούν να χαλάσουν τα προϊόντα. Χρησιμοποιώντας μια τέτοια ικανότητα όπως μιμητισμό, το ζώο μπορεί να ζήσει σε γλάστρα με υγρό χώμα. Το αποτέλεσμα είναι ότι διαταράσσει εύκολα την κανονική ανάπτυξη του φυτού. Ως εκ τούτου, οι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων προσπαθούν να να απαλλαγείτε από χρησιμοποιώντας διάφορα μέσα και μεθόδους.
Σαρανταποδαρούσα
Οι σαρανταποδαρούσες, ή όπως ονομάζονται, σαρανταποδαρούσες, είναι πλάσματα που αγαπούν την υγρασία ενός κιτρινωπού ή σκούρου γκρίζου χρώματος. Προτιμούν να τρώνε τα σαπίζοντας φύλλα. Νέοι βλαστοί, ρίζες ή βολβοί μπορεί επίσης να φτάσουν στην προτίμηση τους, κάτι που μπορεί αργότερα να οδηγήσει σε μαρασμό του φυτού. Το μέγεθος των σαρανταποδαριών είναι 10-50 mm, το σώμα είναι κατακερματισμένο. Κατά τον μικρότερο κίνδυνο, είναι τυλιγμένοι. Αυτή είναι μια ιδιαίτερη εκδήλωση της μιμητορίας.
Το σώμα του σαρανταποδαρού μπορεί να χωριστεί σε δύο μέρη: το κεφάλι και το σώμα. Το κεφάλι είναι στρογγυλεμένο με ένα ζεύγος κεραίας και δύο ζεύγη σιαγόνων. Σε κάθε τμήμα του σώματος βρίσκονται ένα ή δύο ζεύγη ποδιών. Ορισμένα είδη σαρανταποδαρούμενων μπορεί να αποτελούνται από εκατοντάδες τμήματα.
Οι σαρανταποδαρούσες είναι κάτοικοι άγριων ζώων. Μπορούν να βρεθούν όχι μόνο σε δάση ή σε λιβάδια, αλλά και σε σαβάνα και έρημο. Χρησιμοποιώντας τις ιδιότητες του μιμητισμού, τα αρθρόποδα προσαρμόζονται σε διαφορετικά ενδιαιτήματα. Ορισμένοι τύποι σαρανταποδαρούμενων μπορεί να είναι επικίνδυνοι για τον άνθρωπο. Το μάλλον επώδυνο δάγκωμα τους μπορεί να συνοδεύεται από οίδημα, οίδημα και ακόμη και πυρετό.
Ζητώντας να μιμηθεί κανείς το ξύλο και τα μιλιπλάσια, είναι ασφαλές να πούμε ότι και τα δύο ζώα έχουν αυτήν την ικανότητα. Επιπλέον, η μίμηση μεταξύ των ψειρών και του σαρανταποδαρού είναι πολύ όμοια: και τα δύο πλάσματα, προσπαθώντας να κρυφτούν, στρέφονται σε μια μπάλα.