Flycatcher συνηθισμένο ή σπίτι σαρανταποδαρούσα
Περιεχόμενο
- Κοινή μύγα
- Σεντόνια διατροφής
- Σαρανταποδαρούσα στο σπίτι
- Στόπια και Σκολοπένδρα
- Στόπια μπουκιά
Το σπίτι σαρανταποδαρούσα φαίνεται εντελώς ελκυστικό, εκτός αυτού, τρέχει γρήγορα και δαγκώνει, γι 'αυτό πολλοί άνθρωποι φοβούνται αυτό. Είτε υπάρχει κίνδυνος από το να δαγκωθεί για τη ζωή ενός ατόμου και αν πρέπει να αντιμετωπιστεί, - οι απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις θα ενδιαφέρουν κάθε ιδιοκτήτη σπιτιού.
Ποιος είναι ο σαρανταποδαρός
Το βιολογικό όνομα αυτού του πλάσματος είναι το συνηθισμένο flycatcher ή το σπίτι σαρανταποδαρού. Σύμφωνα με την ταξινόμηση, ο σαρανταποδαρός δεν είναι έντομο, αλλά ανήκει στην ομάδα των αρθροπόδων με το ίδιο όνομα και τον τραχειακό τύπο. Στη φύση, υπάρχουν χιλιάδες είδη μιλλιπίδων. Το βιότοπό τους είναι βρεγμένα και σκοτεινά: φύλλωμα, στέγη κάτω από φλοιό και πέτρες, κλπ.
Οι σαρανταποδαρούσες πηγαίνουν το κυνήγι τη νύχτα, και κατά τη διάρκεια της ημέρας κρύβονται. Το σώμα ενός ενήλικου σαρανταποδαρού διαιρείται σε 15 τμήματα, καθένα από τα οποία έχει πόδια. Τα μεγέθη τους κατά μήκος του σώματος είναι διαφορετικά: πιο κοντά στην ουρά, τα πόδια γίνονται μακρύτερα, γεγονός που τους επιτρέπει να μην συγχέονται ενώ κινούνται.
Εξωτερικά, είναι δύσκολο να καθοριστεί πού το κεφάλι της, και πού είναι η πλάτη. Επιπλέον, το μπροστινό ζεύγος των ποδιών εξελίχθηκε και εξελίχθηκε στην γόμωση, σχεδιασμένο για να συλλάβει θήραμα.
Το flycatcher έχει ένα chitinous κάλυψη και ένα πεπλατυσμένο σώμα. Μικρές τρίχες βρίσκονται πάνω από ολόκληρη την επιφάνεια του σώματος, γι 'αυτό και κάποιοι αποκαλούν τριχωτές σαύρες. Το μέσο μήκος είναι 3-4 cm, περιστασιακά υπάρχουν και μεγαλύτερα άτομα μέχρι 6 cm.
Ενδιαφέρουσες
Η ταχύτητα κίνησης του εγχώριου flycatcher μπορεί να φτάσει τα 40-60 εκατοστά ανά δευτερόλεπτο, ένα τέτοιο ταχέως τρέχον πλάσμα συχνά φοβίζει άπληστους και νευρικούς ανθρώπους.Μπορούν να κινούνται τόσο σε οριζόντιες όσο και σε κάθετες επιφάνειες: στο πάτωμα, στους τοίχους ή στην οροφή. Αριθμός άκρων εξαρτάται από τον τύπο του σαρανταποδαρού και μπορεί να φτάσει 354 τεμάχια.
Όπως μπορεί να φανεί από την περιγραφή και τις φωτογραφίες του σαρανταποδαρού, στο κεφάλι της βρίσκονται:
- πολύπλευρα μάτια που βλέπουν τέλεια.
- μακρά μουστάκια, κατακόρυφα, που μοιάζουν με ένα μαστίγιο · με τη βοήθειά τους, παρακολουθούνται όλες οι περιβαλλοντικές αλλαγές.
- οι μουστάκια αποτελούνται από 500-600 τμήματα και αντιδρούν στις αλλαγές της θερμοκρασίας, βοηθούν στη διερεύνηση και πλοήγηση στο διάστημα, για να βρουν ασφαλή μέρη.
Το χρώμα ενός ενήλικου ατόμου είναι γκρίζο-κίτρινο, καφέ και υπάρχουν 3 πορφυρές ή μαύρες λωρίδες στο πίσω μέρος. Κατά την κρύα εποχή, οι μύγες σέρνουν σε απομονωμένες γωνίες και παγώνουν για να ξυπνήσουν την άνοιξη και να ξαναγυρίσουν στην ενεργό ζωή.
Διατροφή και αναπαραγωγή
Η συνηθισμένη σαρανταποδαρούσα είναι ένας σαρκοφάγος αρπακτικός που προσβάλει τα παράσιτα: μύγες, τα μυρμήγκια , κατσαρίδες, ένα ψύλλος, bug bugs. Στη φύση, μεγάλα άτομα τρέφονται επίσης με μικρές σαύρες, βατράχους, αράχνες και σκουλήκια.
Όταν επιτίθεται, χρησιμοποιεί τις μπροστινές γνάθους της, οι οποίες συνδέονται με τους δηλητηριώδεις αδένες. Έχοντας δαγκώσει το θύμα, ο μύγας παραλύει και το τρώει σταδιακά.Έχοντας πιάσει πολλά έντομα ταυτόχρονα, ο εγχώριος μύγας τους τρώει εναλλάξ, κρατώντας τα υπόλοιπα με πολλά πόδια.
Ενδιαφέρουσες
Οι τοξίνες που έχουν εκκενωθεί από την οροφή έχουν ισχυρή οσμή που αποθαρρύνει άλλους αρπακτικούς. Ως εκ τούτου, ακόμα και μετά τη θανάτωση του flycatcher, δεν θα πρέπει κάθε ζώο να το τρώει.
Οι σαντονιούδες αναπαράγουν με έναν πολύ πρωτότυπο τρόπο. Σε μια κατάλληλη περίοδο, τα αρσενικά, όταν συναντιούνται με το θηλυκό, βάζουν ένα σπερματοφόρο σε σχήμα λεμόνι, στη συνέχεια πιέζουν το θηλυκό προς το μέρος αυτό, το οποίο το παίρνει με τα εξαρτήματά του. Στη συνέχεια το θηλυκό τοποθετεί 50-60 αυγά προστατευμένα από ειδική κολλώδη σύνθεση σε μια προετοιμασμένη τρύπα. Μετά από αυτό, ο μητέρας γελοιογράφος κάθεται με όλο το σώμα του στο συμπλέκτη και περιμένει την ωρίμανση των απογόνων της. Τα αυγά επώασης διαρκούν αρκετές εβδομάδες και όλη αυτή τη φορά το θηλυκό δεν απομακρύνεται από τη φωλιά, σχεδόν από την πείνα.
Τα μωρά για επώαση είναι λευκά ή διαφανή και έχουν 4 ζεύγη ποδιών, ο αριθμός τους θα αυξηθεί στη συνέχεια σε 15 μετά από κάθε κανονικό molt, όταν τα αρθροπόδια ρίξουν το παλιό χιτινώδες κέλυφος και αποκτήσουν ένα νέο. Το προσδόκιμο ζωής είναι 3-7 έτη.
Είναι σημαντικό!
Για τον άνθρωπο, το δηλητήριο του σαρανταποδαρού δεν είναι επικίνδυνο.Οι μόνες εξαιρέσεις είναι εκείνες που έχουν την τάση να αλλεργικές αντιδράσεις σε τσιμπήματα εντόμων. Μπορεί να έχουν λίγο πρήξιμο, πυρετό. Καμία μολύνσεις δεν μπορεί να ανεχθεί τις βενπετανέλες.
Η πατρίδα αυτών των αρθροπόδων είναι οι βόρειες περιοχές της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και του νότου της Ευρώπης. Ο κόσμος μετράει αρκετές εκατοντάδες είδη σαρανταποδαρούμενων, πολλά από τα οποία δεν έχουν μελετηθεί ακόμα από βιολόγους. Στην επικράτεια της ΚΑΚ, έντομα παρόμοια με τις βεντουζίνες βρίσκονται στις νότιες περιοχές της Ρωσίας, στον Καύκασο, στην Κριμαία και στο Καζακστάν.
Πώς γίνονται βεντονίτες στο διαμέρισμα
Καφέ βεντούζες έρχονται σε σπίτια και διαμερίσματα σε αναζήτηση τροφίμων ή με την άφιξη της κρύας εποχής. Αν τα τρόφιμα με τη μορφή εντόμων είναι αρκετά εσωτερικά, τότε μπορούν να ζήσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τις περισσότερες φορές μπορούν να βρεθούν στα υπόγεια ιδιωτικών κατοικιών, σε υπόγεια ή υπόγειους ορόφους πολυκατοικιών. Προτιμούν να κυνηγήσουν στο σκοτάδι, αλλά μπορούν να είναι ενεργοί κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Παράγοντες που προσελκύουν οικιακούς μύγες σε σπίτι ή διαμέρισμα:
- υψηλή υγρασία και υγρασία.
- ελαττωματικούς ή διαρρέοντες αγωγούς νερού.
- πολλά μικρά έντομα στο δωμάτιο.
- κακός φωτισμός.
Οι πιο ευνοϊκές θέσεις για τον οικισμό όλων των ποικιλιών των οικιακών flycatchers: υπόγεια, μπάνιο και τουαλέτα, υπόγεια.
Τα οφέλη και η βλάβη των flycatchers
Γνωρίζοντας τι μοιάζει με ένα σαξόφωνο και βλέποντας το στο διαμέρισμά σας, σε εξοχική κατοικία ή σε ιδιωτικό σπίτι, δεν πρέπει να φοβάστε και αμέσως να προσπαθήσετε να το καταστρέψετε. Το πλάσμα δεν βλάπτει τα ταπετσαρία, τα ρούχα, τα έπιπλα ή τα προϊόντα στην κουζίνα. Ποτέ δεν θα επιτεθεί σε ένα άτομο χωρίς λόγο. Ωστόσο, λίγοι ιδιοκτήτες θα συμφωνήσουν να ζήσουν δίπλα σε τέτοιους άσχημους και ευκίνητους γείτονες, επομένως, προσπαθήστε να απαλλαγείτε από.
Εάν οι εξημερωμένοι μύκητες εκτρέφονται στο έδαφος του οικόπεδου στην αυλή ή στα κρεβάτια, τότε δεν υπάρχει λόγος να τους καταπολεμήσουμε καθόλου, γιατί εκεί θα επωφεληθούν από την τακτική καταστροφή των παρασίτων κήπων και των προνυμφών τους.
Σημείωση!
Οι πιο δηλητηριώδεις σαρανταποδαρούσες είναι οι skolopendra, που ανήκουν στην ίδια κατηγορία αρθροπόδων, ζουν μόνο στις νότιες περιοχές της Ρωσίας, καθώς και στις τροπικές χώρες. Όσο μεγαλύτερο είναι το μέγεθός του, τόσο πιο τοξικό θα είναι το δάγκωμα και τα αρνητικά αποτελέσματά του.
Βρέθηκε στη φύση και μεγάλες βεντάλια και Scolopendra μέγεθος μέχρι 20 εκατοστά, αλλά ζουν στην Ασία, την Αμερική και άλλους, προτιμώντας ένα ζεστό τροπικό κλίμα.
Συμπτώματα δηλητηρίασης μετά από ένα δάγκωμα του σαρανταποδαρού (φωτογραφία παρακάτω):
- έντονο πόνο στο σημείο της δάγκωμα, φαγούρα και καύση?
- πρήξιμο και ερυθρότητα του δέρματος.
- πρησμένους λεμφαδένες.
- κεφαλαλγία, αίσθημα παλμών, ναυτία και έμετο, άγχος.
Εάν εμφανιστούν τέτοια σημεία, είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστεί το τραύμα με απολυμαντικό και να ληφθούν αντιισταμινικά.
Καταπολέμηση των σαρανταποδαριών στο σπίτι
Είναι καλύτερο από όλα να καταπολεμήσουμε τις προληπτικές μεθόδους εναντίον των οικιακών flycatchers που ζουν στο σπίτι. Λαμβάνοντας υπόψη τα αγαπημένα της ενδιαιτήματα και γνωρίζοντας τι τροφοδοτούν τα βεντουζάκια, μπορείτε να περάσετε τη δημιουργία όλων των συνθηκών έτσι ώστε να είναι άβολα στο σπίτι:
- σε διαμερίσματα ο αριθμός τέτοιων αρθροπόδων είναι ελάχιστος, οπότε θα είναι αρκετό να σκοτώσει μερικά από αυτά, τα οποία θα βοηθήσουν στην απομάκρυνσή τους.
- επισκευάστε τους αγωγούς ύδρευσης στους χώρους γραφείων, στεγνώστε και καθαρίστε καλά τις αποθήκες, τα υπόγεια κλπ.
- αφαιρέστε όλα τα παράσιτα από το σπίτι, δηλ. να απαλλαγείτε από τη θήρα που διατίθεται για τους εγχώριους μύγες ·
- να εμποδίζουν τις διαδρομές πρόσβασης στα αρθρόποδα, να αποκαθιστούν όλες τις ρωγμές στα παράθυρα, τις πόρτες, κατά μήκος των σανίδων και των θεμελίων, να βάζουν ένα δίχτυ στον εξαερισμό.
- να επισκευάσετε τα ξύλινα πατώματα, να απομακρύνετε τις ρωγμές όπου τα σπιτικά flycatchers θέλουν να εγκατασταθούν, να τα καλύψουν με βερνίκι ή μαστίχα, η μυρωδιά της οποίας είναι αφόρητη γι 'αυτούς.
- Μην επιτρέπετε την ύπαρξη νερού ή υψηλής υγρασίας σε γλάστρες και παλέτες φυτών εσωτερικού χώρου, όπου τα σαντοντάζ ήθελαν να γίνουν άνετα.
Οι αυτοκόλλητες ταινίες, οι οποίες χρησιμοποιούνται σε μύγες και άλλα έντομα, δεν μπορούν να πιάσουν εγχώριες βεντούζες, αφού κολλήσουν με τα πόδια τους, απλά θα ξεφύγουν χωρίς σχισμένο άκρο. Στη συνέχεια, ένα νέο πόδι θα αυξηθεί στο flycatcher. Τα δολώματα δεν τα επηρεάζουν, επειδή δεν τρώνε τρόφιμα εκτός από τα έντομα που θανατώνονται από αυτά.
Εάν δεν ληφθούν μέτρα για να απαλλαγείτε από τους δυσάρεστους γειτονικούς αρθροπόδες, τότε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε εντομοκτόνα αερολύματα που προορίζονται για τα οικογενειακά παράσιτα.