Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της σφήκας, της μέλισσας, του bumblebee, του hornet
- Διαφορά από ένα μέλισσα, χοιροστάσιο, σφήκα, μέλισσα
- Διαφορά από ένα μέλισσα, χοιροστάσιο, σφήκα, μέλισσα
- Διαφορά από ένα μέλισσα, χοιροστάσιο, σφήκα, μέλισσα
Πηγαίνοντας το καλοκαίρι για να ξεκουραστείτε έξω από την πόλη, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα συνάντησης με τσιμπήματα εντόμων. Οι φάλαινες είναι ιδιαίτερα ενοχλητικές όταν υπάρχουν γλυκά πιάτα στο τραπέζι. Και όταν προσπαθείτε να απομακρύνετε έναν «απρόσκλητο επισκέπτη», το έντομο μπορεί να εκδικηθεί τον παραβάτη προκαλώντας ένα οδυνηρό δάγκωμα. Μερικές φορές τέτοιες επιθέσεις είναι πολύ επικίνδυνες. Όλα εξαρτώνται από την προσοχή των οποίων προσελκύστηκε από τη γλυκιά θεραπεία. Έτσι οι παραγωγοί μελιού είναι σχετικά φιλικοί και επιτίθενται σε πρόσωπο μόνο σε περίπτωση απειλής.Ο πιο επιθετικός χαρακτήρας διαφέρει χνούδι και σφήκεςΩς εκ τούτου, δεν πρέπει να παραβλέψετε την προσοχή κατά τη συνάντηση μαζί τους. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ σφήκες, μέλισσες, bumblebees, hornet, βοηθήστε αυτό το άρθρο να καταλάβει.
Τι μοιάζουν
Για να διαπιστωθεί αν ο σάρκος είναι μια σφήκα ή μια μέλισσα, πρέπει να δοθεί προσοχή στην εμφάνιση των εντόμων.
- Το πιο διακριτικό μαύρο και κίτρινο χρώμα στις μέλισσες. Το γούνινο σώμα τους διακρίνεται από αρμονικές διαστάσεις και την απουσία απότομων παρεμβάσεων μεταξύ της κοιλιάς και του θώρακα. Οι κατασκευαστές μελιού έχουν μικρά σαγόνια, μαύρα συγκριτικά παχιά και τριχωτά πόδια.
- Osu μπορεί να αναγνωριστεί από μια απότομη μετάβαση μεταξύ των θωρακικών και κοιλιακών περιοχών, καθώς και ένα ομαλό, λεπτότερο και επίμηκες σώμα. Το έντομο έχει ένα έντονο χρώμα: στο μαύρο πίσω υπάρχουν κίτρινες κηλίδες, το πίσω τμήμα είναι βαμμένο σε μαύρες και κίτρινες λωρίδες, χρώματος κίτρινου και στα άκρα. Η συσκευή στοματικής διάνοιξης διακρίνεται από εντυπωσιακά τρυπήματα.
- Γαμήλια πολύ μεγαλύτερο από τους αδελφούς που περιγράφηκαν παραπάνω. Διαφορές από ένα μέλισσα από μια μέλισσα και μια σφήκα όχι μόνο στις διαστάσεις του σώματος, αλλά και στο γούνινο κάλυμμα. Το μέλισσα διακρίνεται επίσης από μεγάλες λωρίδες με κίτρινο-κόκκινο ή ελαφρώς κοκκινωπό χρώμα. Μερικές φορές βρέθηκαν τα μέλισσα και το μαύρο χρώμα.
- Hornet - το μεγαλύτερο (περίπου 5 cm) από τα παραπάνω έντομα είναι ο ιδιοκτήτης ισχυρών σαγονιών. Εξωτερικά, ο γίγαντας μοιάζει με μια σφήκα, αλλά όχι με μια τόσο στενή μέση.
Διατροφή και τρόπος ζωής
Οι μέλισσες τρέφονται αποκλειστικά με γύρη και νέκταρ. Το κάνουν αυτό με τη βοήθεια ενός μακρού proboscis. Οχι λιγότερο σαν ανθόκοκκος άνθη και τετράφυλλο. Εκτός από αυτόν, οι χοιροί τρέφονται με διάφορα μούρα και φρούτα που περιέχουν ζάχαρη. Επίσης τρώνε μικρά έντομα, συμπεριλαμβανομένων των μελισσών, αντιμετωπίζοντας με επιτυχία έναν αδύναμο αντίπαλο με δυνατά σαγόνια. Γνωστά περιστατικά επιθέσεων χοιροειδών, ακόμη και σε μικρά ζώα.
Οι σφήκες είναι παρόμοιες με τους αρπακτικούς και τους επιθετικούς. Ωστόσο, ποτέ δεν θα τολμούν να επιτεθούν σε ένα bumblebee ή σε άλλο σημαντικό αντίπαλο. Για να πολεμήσουν με τις μέλισσες είναι αρκετά ικανές. Αλλά η νίκη σε τέτοιες μάχες εξακολουθεί να επιτυγχάνεται πιο συχνά από παραγωγούς μελιού προσαρμοσμένους στην επιθετικότητα των παραβατών. Αγαπημένη θεραπεία για σφήκες υπάρχουν επίσης ώριμα φρούτα και ζαχαρούχα πιάτα (μαρμελάδες, σιρόπια, μέλι).
Ενδιαφέρουσες
Και οι μέλισσες, οι μέλισσες και οι σφήκες είναι κοινωνικά έντομα που οδηγούν έναν αβυσσαλέα τρόπο ζωής.Ωστόσο, τα bumblebees αναζητούν φαγητό ένα προς ένα. Επιπλέον, προσπαθούν να συλλέξουν νέκταρ πριν από άλλους υμενοπτερους, οι οποίοι βρίσκονται ακόμα στο στάδιο του ύπνου. Σε αναζήτηση τροφίμων "εργάτες" μπορούν να περάσουν έως και 18 ώρες την ημέρα. Οι μέλισσες πετούν σε μικρές ομάδες, αλλά σμήνη σφήκες μπορούν να φτάσουν μέχρι και 3 δωδεκάδες άτομα.
Οι εργάτες του Hornets αναζητούν τρόφιμα επίσης ένα προς ένα, ξεπερνώντας τις αξιοπρεπείς αποστάσεις (έως και 10 χλμ.) Γι 'αυτό. Και αν ξαφνικά κάποιος από αυτούς κατορθώσει να ανιχνεύσει μια κυψέλη, τοποθετείται πάνω του ένα "σήμα" με τη βοήθεια ενός μυρωδικού μυστικού, το οποίο αργότερα θα επιτρέψει να επιστρέψει στην επιθυμητή λιχουδιά με τους αδελφούς του. Οι Χορνς σκοτώνουν τις μέλισσες με έναν αρκετά σκληρό τρόπο. Τους δαγκώνουν από τα κεφάλια και τα άκρα τους, δαγκώνοντας στο σώμα του θύματος, προσπαθώντας να φτάσουν στο πολύτιμο κρέας. Ωστόσο, το κύριο θήραμα στην κυψέλη είναι ακόμα μέλι, αγαπούν να το τρώνε και σφήκες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι μέλισσες και οι σφήκες ή οι σφήκες δεν μπορούν να υπάρχουν δίπλα στον άλλο.
Οικότοπος
Είναι σαφές ότι ο τόπος διαμονής για οικιακές μέλισσες είναι η κυψέλη που κατασκευάστηκε από τον άνθρωπο. Άγρια μέλη αυτής της οικογένειας (σφήκες) προτιμούν να χτίσουν φωλιές στα κοίλα δέντρα. Τα μέλισσα αναζητούν πιο απομονωμένους τόπους, χτίζοντας τα σπίτια τους στο έδαφος, λιγότερο συχνά σε ορνιθοπανίδες και κορμούς δέντρων. Και αυτοί και άλλοι βρίσκονται στα χωράφια και τα χωριά, μπορούν επίσης να βρεθούν σε αστικά πάρκα και βοτανικούς κήπους.
Hornets δημιουργούν φωλιές σε ρωγμές, σε κοιλότητες και σε κλαδιά δέντρων, καθώς και κάτω από τις μαρκίζες των κτιρίων. Σχεδόν παντού χτίζονται από σφήκες. Το σπίτι των τσιμπάνικων εντόμων μπορεί να βρίσκεται στους μίσχους των φυτών, στα κλαδιά των θάμνων, και στις σοφίτες των λουτρών, των υπόστεγων ή των βεράντες. Κουνώντας κομμάτια ξύλου από ξύλο, τα υγράνουν με το σάλιο τους, με αποτέλεσμα το δομικό υλικό να γίνεται σαν βαρύ χαρτί.
Ποιος δαγκώνει σκληρότερα
Οι άνθρωποι γίνονται συχνά θύματα τσιμπάνικων εντόμων, σε σχέση με τα οποία, συχνά, τίθεται το ερώτημα ποιος δαγκώνει πιο οδυνηρά: σφήκες, μέλισσες, μέλισσες ή αγκάθια.
Σημείωση!
Οι πιο επιθετικές είναι οι σφήκες και οι σκοινί. Αυτά τα έντομα έχουν ένα λείο τσίμπημα που μπορεί να τρυπήσει το δέρμα του θηράματός τους αρκετές φορές. Επιπλέον, ο ίδιος ο δράστης σε αυτή την κατάσταση δεν κινδυνεύει. Hornet δάγκωμα και η σφήκα συνοδεύεται από έντονο πόνο, αίσθημα καύσου και πρήξιμο. Η πιο τοξική σύνθεση είναι το διαφορετικό δηλητήριο του σάρκα (ιδιαίτερα Ιαπωνικά). Η συνέπεια μιας τέτοιας επίθεσης μπορεί να είναι μια ισχυρή αλλεργική αντίδραση, ακόμη και θάνατος.
Η μέλισσα είναι ικανή να τσίμπημα μία φορά, καθώς αφήνει το τσίμπημα της στο σώμα του θύματος. Το όπλο επίθεσης εμποδίζεται να χτυπήσει πίσω, ως αποτέλεσμα του οποίου το έντομο χάνει κάποιο μέρος του σώματός του και σύντομα πεθαίνει. Ως εκ τούτου, οι μέλισσες τσίμπημα μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Αν ψάχνετε για τη διαφορά σε ποιος τσιμπάει περισσότερο, τότε τσίμπημα μελισσών λιγότερο οδυνηρή από την σφήκα ή την σφήκα. Επιπλέον, όταν δημιουργείται ένας κίνδυνος, τόσο οι μέλισσες όσο και οι σφήκες είναι ικανές να δώσουν σήμα κινδύνου στους συγγενείς τους, με αποτέλεσμα να επιτεθεί ολόκληρος ο σμήνος από τον δράστη.
Τα μέλισσα είναι λιγότερο αμφιλεγόμενα από αυτή την άποψη και προσβάλλουν τα θύματά τους σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Ωστόσο, αν συγκρίνουμε ποιοι είναι περισσότεροι, ή μάλλον ποιος πονάει περισσότερους πόνους μεταξύ της μέλισσας, της σφήκας και του χοιροκάστρου, το bumblebee θα καταλάβει την τρίτη θέση στον κατάλογο αυτό.
Ο κίνδυνος να δαγκωθεί από μια μέλισσα, σφήκα, μπανάνες, και ακόμη περισσότερο το κέρας αυξάνεται πολλές φορές για τα άτομα με αλλεργίες. Ωστόσο, αν είστε προσεκτικοί και γνωρίζετε πώς μοιάζει ένας επικίνδυνος κατάχρηση, είναι εύκολο να αποφύγετε δυσάρεστες καταστάσεις.