Περιγραφή και φωτογραφία των μαύρων σφήνων
- Μαύρη σφήκα
- Ποικιλίες του Πομπηλή
Η μαύρη σφήνα είναι μια αντιπροσωπευτική ενιαία, σφήνα δρόμου ή άμμου. Ανήκει στην ομάδα Περιλαμβάνει μια οικογένεια πομπλίδων, Scolium, σκορβούτο, γερμανικές γυναίκες. Στον κόσμο υπάρχουν περίπου 5 χιλιάδες είδη οδών. Τα χρώματα είναι κυρίως μαύρα με λευκά, κόκκινα, κόκκινα στίγματα, λωρίδες. Υπάρχουν παντού, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας.
Εμφάνιση εμφάνισης
Η μαύρη σφήκα μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους είναι 15-50 mm. Σκούρο κεφάλι, στήθος, κοιλιά με ρίγες, κηλίδες κίτρινου, λευκού, κόκκινου, μοβ. Τα φτερά είναι μαλακά, καπνιστά, διπλωμένα παράλληλα με το σώμα.
Τα πόδια είναι μακρά, λεπτή, στο μέτωπο υπάρχουν σκάψιμες κορυφογραμμές. Πίσω κνήμη με σπονδυλική στήλη, φυματίωση. Σε ένα μικρό κεφάλι, τα μάτια, οι μικρές κεραίες είναι σαφώς ορατές. Τα βοηθήματα έχουν ένα ισχυρό τσίμπημα με το οποίο διαπερνούν ήσυχα το κέλυφος των μεγάλων εντόμων των προνυμφών τους. Μια φωτογραφία μιας μαύρης σφήνας παρουσιάζεται παρακάτω. Ο χρωματισμός διαφέρει ανάλογα με το είδος.
Ενδιαιτήματα
Η μαύρη σφήνα στη Ρωσία βρίσκεται στο δάσος, στα χωράφια, στους δρόμους, στα οικόπεδα των νοικοκυριών, στους κήπους, στον κήπο λαχανικών. Το κύριο κριτήριο για την επιλογή οικοτόπων είναι το έδαφος. Θα πρέπει να είναι αρκετά χαλαρά για να σκάβει, όχι χαλαρά, έτσι ώστε ο βιζόν να μην καταρρέει. Τις περισσότερες φορές είναι ένα μείγμα από άμμο, άργιλο, ασβεστόλιθο.
Σημείωση!
Η μαύρη σφήνα συχνά εγκαθίσταται κοντά στο σπίτι του ανθρώπου, αλλά είναι δύσκολο να εντοπίσει ένα έντομο σε ένα μόνο δείγμα. Στον κήπο, ο κήπος προσφέρει οφέλη από τα έντομα, καταστρέφοντας αράχνες, μύγες, επικονιαστικά φυτά.
Τρόπος ζωής
Η μαύρη σφήκα αναφέρεται σε μοναχικούς αντιπροσώπους. Μήτρα δεν δημιουργούν μεγάλες φωλιέςπώς να το κάνουμε βώλειες χαρτιού, μην σμήφετε, μην μεταδίδετε σήματα σε άλλα άτομα. Την άνοιξη οδηγούν έναν ξέγνοιαστο τρόπο ζωής, πετούν γύρω από την περιοχή, συλλέγοντας νέκταρ.Η νύχτα δαπανάται για τα φυτά, στο χορτάρι, παλιά κοίλα δέντρα.
Μέχρι το καλοκαίρι, τα θηλυκά των μαύρων σφήνων αρχίζουν να ανησυχούν για την επέκταση του γένους. Οι μινκ σκάλες εκσκαφέρονται στο έδαφος, περίπου 3 εκατοστά βαθύ. Στο τέλος της σήραγγας σχηματίζουν ένα μόνο κελί στο οποίο θα αναπτυχθεί η προνύμφη. Κλείνει την είσοδο στην τρύπα με μια πέτρα ή ένα στήθος της γης, πηγαίνει σε ένα κυνήγι.
Οι αράχνες είναι συχνά πιθανό θύμα. Το θηλυκό τους παραλύει με ένα ισχυρό δηλητήριο, τις τραβάει στην προετοιμασμένη τρύπα. Βάζει ένα αυγό στο σώμα, κλείνει την είσοδο. Μετά από μερικές ώρες, εμφανίζεται η προνύμφη, η οποία θα φάει ζωντανή για μια αράχνη για 14 ημέρες. Στο τέλος του κύκλου ανάπτυξης σχηματίζεται ένα κουκούλι. Μετά από αρκετές ημέρες, το Imago σέρνει από το έδαφος. Οι προνύμφες, που αναπτύσσονται στο τέλος του καλοκαιριού, παραμένουν στο χειμώνα στην κατάσταση του κουτάλα.
Για κάθε προνύμφη, η μαύρη σφήνα σχηματίζει ξεχωριστό βιζόν. Μερικές φορές χρησιμοποιεί ήδη ολοκληρωμένες κινήσεις που έγιναν από άλλα έντομα, καθώς και παλιά κοίλα δέντρα.
Σημείωση!
Ενιαίες πήλινες σφήκες ονομάζονται καθολικοί, ισχυροί θηρευτές. Συχνά, τα θύματά τους είναι δηλητηριώδεις αράχνες, σφάλματα.
Ποικιλίες του Πομπηλή
Οι οδικές ή γειτονικές σφήκες ζουν σε όλο τον κόσμο, διαφέρουν σε μέγεθος, χρώμα, αλλά οδηγούν στον ίδιο τρόπο ζωής.
- Ο μέσος όρος του Dipogon. Το λατινικό όνομα είναι Dipogon hircanum. Πλήρως μαύρο. Το μέγεθος του σώματος είναι περίπου 1 εκ. Φτερά με μικρές σκοτεινές κηλίδες. Κυνήγι αράχνες-bokohodov. Ζουν σε δέντρα, τα νερά είναι χτισμένα μέσα σε κλαδιά, βλαστοί, κοίλες. Είναι εκπρόσωποι της πανίδας της Ιαπωνίας, της Ευρασίας, της Καμτσάτκα.
- Ψαροντούφεκο. Στη Λατινική Batozonellus lacerticida. Μια μεγάλη μαύρη σφήνα με κίτρινες ρίγες στην κοιλιά της, πορτοκαλί φτερά. Άκρα μαύρου και κόκκινου χρώματος. Μέγεθος σώματος έως 21 mm. Τα θύματα είναι οι σταυροί αράχνης. Φωλιές σχηματίζονται στο έδαφος. Ζουν στην επικράτεια της Ευρασίας, της Ιαπωνίας και της Βόρειας Αμερικής.
- Η σφήκα ερυθρωπότη (Anoplius viaticus). Το έντομο φθάνει το μέγεθος των 15 mm. Σώμα μαύρο, κόκκινο. Κυνήγι αράχνη λύκου. Κατασκευάζει φωλιές στο έδαφος. Το είδος είναι συνηθισμένο στην Ευρασία.
- Ασπρόμαυρη σφήκα. Στα Λατινικά, ονομάζεται Monobia quadridens. Το σώμα είναι μαύρο με λευκές ρίγες, λεκιασμένο. Το μέγεθος των θηλυκών είναι περίπου 18 mm. Μια λευκή σφήκα χτίζει φωλιές σε διάφορες κοιλότητες που άφησαν οι κυψέλες των δέντρων. Οι προνύμφες των πεταλούδων είναι τα θύματα.
Έντομα φέρνουν υπέρ γεωργία, καταστρέφοντας έναν τεράστιο αριθμό παρασίτων. Ωστόσο, η τυχαία σύγκρουση ενός ατόμου με θηρευτή μπορεί να τερματιστεί ένα δάγκωμα.
Κίνδυνος
Το δάγκωμα μιας μαύρης σφήκας συγκρίνεται με ένα κόκκινο μυρμήγκι.Προκαλεί σοβαρό πόνο, ερυθρότητα, πρήξιμο, πρήξιμο. Οι έντονες οδυνηρές αισθήσεις είναι παρούσες για 3 ημέρες. Δηλητήριο μπορεί να προκαλέσει ισχυρή αλλεργική αντίδρασηέως το αναφυλακτικό σοκ. Σε κίνδυνο μικρά παιδιά, έγκυες γυναίκεςηλικιωμένοι.
Η σφήνα της μαύρης οδού τροφοδοτεί το νέκταρ των λουλουδιών, τους χυμούς των φυτών, τα φρούτα και τα εκχυλίσματα πρωτεϊνικά τρόφιμα για τις προνύμφες. Συχνά εγκαθίσταται στο έδαφος του ανθρώπου, αλλά δεν πλησιάζει στο σπίτι. Όταν έρχονται αντιμέτωποι με άτομα που προσπαθούν να πετάξουν γρήγορα ή να σέρνουν μακριά. Τα Pompilidae είναι λιγότερο επιθετικά από τα χαρτιά, τις δημόσιες σφήκες, έτσι το τσίμπημα είναι πολύ λιγότερο κοινό. Θέση σε κίνηση τσίμπηματην υπεράσπιση της ζωής τους, το δάγκωμα δεν θα απειληθεί.