Ποιες είναι οι επικίνδυνες κατσαρίδες για τον άνθρωπο;
Περιεχόμενο
- Κατσαρίδες
- Χτυπήματα κατσαρίδων
- Αλλεργία κατσαρίδα
- Χορεύτρια στο αυτί
Ζημίες από κατσαρίδες, πολλοί που συνδέονται με τη μόλυνση τροφίμων και ανθρώπινων κατοικιών. Όμως, αυτοί οι "καταθέτες" είναι πολύ πιο επικίνδυνοι από ό, τι φαίνεται. Στην κουλτούρα πολλών εθνών, τα έντομα είχαν σημαντικούς ρόλους και μόνο κατσαρίδα ανέκαθεν προκάλεσε αηδία και επιθυμία να απαλλαγεί από το σπίτι ενός ατόμου από την παρουσία του. Εξετάστε λεπτομερώς πόσο επικίνδυνες κατσαρίδες είναι για ένα άτομο σε ένα διαμέρισμα.
Διανύσματα επικίνδυνων ασθενειών
Τα κατσαρίδες είναι συνανθρωπά είδη εντόμων που δεν αποτελούν παράσιτο. Τους ελκύει η σταθερότητα. ανθρώπινο μικροκλίμα κατοικιών, ως εκ τούτου, αυτοί προσαρμόστηκαν στο μέγιστο προκειμένου να επιβιώσουν μαζί με το άτομο.
Ενδιαφέρουσες
Οι επιστήμονες, εξερευνώντας αυτούς τους αντιπροσώπους των αρθρόποδων, διαπίστωσαν ότι όχι μόνο ανέπτυξαν το ένστικτο αυτοσυντήρησης σε στενή εγγύτητα με τον άνθρωπο, αλλά και ότι έχουν μια γενετική μνήμη που τους επιτρέπει να προσαρμόζονται στα κόλπα των ανθρώπων για να τα καταστρέψουν. Αναπτύχθηκε αντοχή στο εντομοκτόναπου χρησιμοποιείται στο διαμέρισμα μεταβιβάζεται σε όλες τις επόμενες γενιές.
Στην πραγματικότητα, οι κατσαρίδες αριθμούν περισσότερα από 4.600 είδη, αλλά μόνο εκείνοι που χρησιμοποιούν τρόφιμα, απόβλητα και ανθρώπινα ή οικιακά περιττώματα έχουν ιατρική αξία. Στα πρησμένα πόδια του, την χιτινώδη κάλυψη και στο πεπτικό σύστημα, μεταφέρονται τα παράσιτα:
- 32 είδη παθογόνων βακτηρίων.
- 17 είδη μυκήτων.
- 3 είδη πρωτοζώων, όπως εντερικές αμφοβέλες που προκαλούν κολίτιδα, δυσεντερία, τοξοπλάσμωση, οι οποίες είναι επικίνδυνες αιτίες σοβαρής ασθένειας - τοξοπλάσμωση.
- 2 στελέχη του ιού της πολιομυελίτιδας.
- ελμινθικά αυγά.
Μέσα στις κατσαρίδες, αναπτύσσονται ταινίες, οι σταφυλόκοκκοι βρίσκονται στις κεραίες. Στα έντερα επικίνδυνων γειτόνων βρέθηκαν παθογόνα του τυφοειδούς, της χολέρας, της φυματίωσης, της σαλμονέλλωσης. Επιπλέον, η παθογόνος μικροχλωρίδα δεν προκαλεί ανησυχία στις ίδιες τις κατσαρίδες.
Πένσες, που παρασιτίζουν τους Πρώσους, μπορούν να δαγκώσουν και τον άνθρωπο, να μεταφέρουν οργανισμούς που προκαλούν ασθένειες από τον ξενιστή (κατσαρίδα) σε ανθρώπινο αίμα.
Ενδιαφέρουσες
Ένας από τους φοιτητές S.P. Ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με Botkin πάσχουν από σταγόνες με παρασκεύασμα παρασκευασμένο από ξηρανθέντα και σε σκόνη μαύρες κατσαρίδες. Το φάρμακο είχε κάποια διουρητική δράση, αλλά δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί με πιο αποτελεσματικά και λιγότερο εξωφρενικά φάρμακα.
Οι κατσαρίδες είναι επικίνδυνες επειδή μεταφέρουν ασθένειες που μπορούν να οδηγήσουν ένα άτομο σε σοβαρή αναπηρία ή θάνατο. Υπάρχουν περιπτώσεις λοίμωξης από μηνιγγίτιδα, πνευμονία, σαλμονέλωση. Εκτός από τη μηχανική μόλυνση, όταν προσβάλλονται από τρόφιμα και οικιακά αντικείμενα, οι κατσαρίδες έχουν επικίνδυνη επίδραση στην ανθρώπινη υγεία, δαγκώνοντάς τον.
Κίνδυνος από δαγκώματα κατσαρίδων
Στο βιβλίο Urban Entomology, ο Walter Ebeling αναφέρει ότι το 1957-1960. στην ιατρική βιβλιογραφία, περίπου 20 περιπτώσεις εξετάστηκαν όταν οι κατσαρίδες χτύπησαν τους ανθρώπους. Στο μυθιστόρημα του L. Tolstoy "Πέτρου του Μεγάλου", τα γεγονότα δίδονται επίσης όταν ορδές κατσαρίδων πλημμύρες σπίτια χωριάζουν τα παιδιά, στα λίκνα, τα δάχτυλά τους, τα μάγουλα και τους λοβούς του αυτιού. Τα τσιμπήματα είναι σπάνια, καθώς στο διαμέρισμα υπάρχει πάντα φαγητό και νερό. Αλλά οι καταγεγραμμένες περιπτώσεις επιβεβαιώνουν ότι, έχοντας μια καλά οργανωμένη συσκευή στο στόμα, οι κατσαρίδες δεν μπορούν μόνο να καρφώσουν το ανώτερο στρώμα της επιδερμίδας, αλλά και να αφήσουν βαθιά πληγές στα μαλακά μέρη του σώματος - στα βλέφαρα, στο λαιμό, στα μάγουλα, στα δάχτυλα.
Τα δαγκώματα δεν θεραπεύονται καλά λόγω λοίμωξης. Ο σημαντικότερος παράγοντας από το επικίνδυνο κατσαρίδα δαγκώνει και είναι μια δευτερογενής λοίμωξη, η οποία διεισδύει στα τραύματα από το σώμα και τις γνάθες των εντόμων. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα τσιμπήματα prusak προκαλούνται από την έλλειψη νερού, οπότε για ένα άτομο που δεν αντιστέκεται σε ένα όνειρο, μπορεί να γλείψει το σάλιο, τα δάκρυα και τους ιδρωτοποιούς αδένες. Ο δεύτερος παράγοντας που προκάλεσε τα δαγκώματα των αρθροπόδων είναι η απότομη αύξηση του πληθυσμού.Οι εισβολείς που εκτρέφονται σε περιορισμένο χώρο απλά δεν έχουν αρκετό φαγητό.
Στο σάλιο της κατσαρίδας, υπάρχει μια πρωτεΐνη που προκαλεί αλλεργικές αντιδράσεις, έτσι παρατηρούνται ερυθρότητα, εξανθήματα, κνησμός και πόνος στους χώρους μπουκιάς.
Ενδιαφέρουσες
Οι άνθρωποι υποφέρουν από τσιμπήματα κατσαρίδων, αλλά τα ίδια τα παράσιτα υποβάλλονται σε τέτοιες επιθέσεις. Στους τροπικούς, η σμαραγδένια ζωή σφήκας, η οποία, με τα δαγκώματα της, "ζόμπι" την τροπική συμπαράσταση των Προυσάκων μας, τα φέρνει στη φωλιά της και βάζει αυγά στο σώμα της. Οι προνύμφες εκκόλαψης καταβροχθίζουν αυτό το ζωντανό "δοχείο τροφίμων". Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι μια σφήκα, η οποία είναι 2-3 φορές μικρότερη από ένα ζόμπι, δεν είναι σε θέση να μεταφέρει τη θήρα στη φωλιά, αλλά το δηλητήριο που εγχέει παίρνει την ικανότητα του εντόμου να κάνει σημαντικές κινήσεις. Στη συνέχεια, η σφήκα για ένα μουστάκι, σαν να είναι για ένα λουρί, οδηγεί μια τεράστια κατσαρίδα στη λίμνη του.
Αλλεργία κατσαρίδα
Αφού έγινε γνωστό ποιες ασθένειες υποφέρουν από κατσαρίδες, οι επιστήμονες συνέχισαν να μελετούν αυτά τα αρθρόποδα και διαπίστωσαν ότι 435 είδη κατσαρίδων έχουν επίδραση στον άνθρωπο προκαλώντας αλλεργικές αντιδράσεις.Περίπου το 60% των ασθενών με άσθμα είναι αλλεργικοί στους Prusaks και τα απόβλητα τους - τα σωματίδια της χιτινώδους κάλυψης που απορρίπτονται κατά τη διάρκεια της περιποίησης, των περιττωμάτων.
Σε ασθενείς με ατοπικό βρογχικό άσθμα, έχουν εντοπιστεί αλλεργίες σε εκείνα τα τρόφιμα που είναι περισσότερο ερωτευμένα με αυτά τα επικίνδυνα επιβλαβή παράσιτα. Σε αυτή την περίπτωση, η αλλεργική αντίδραση δεν προκαλείται από τα ίδια τα έντομα, αλλά από τα περιττώματά τους, που περιέχουν σωματίδια αλλεργιογόνων προϊόντων.
Η αλλεργία στις κατσαρίδες εκφράζεται όχι μόνο σε ασθματικές επιθέσεις, υπάρχει δερματική αντίδραση, ατοπική δερματίτιδα, επιπεφυκίτιδα, ρινίτιδα. Η συνεχής επαφή με τους δυσάρεστους γείτονες, που καταλαμβάνουν το σπίτι, οδηγεί σε χρόνιες αλλεργίες.
Σύνδρομο διαβίωσης ξένου σώματος
Βιαστικός, κινητός Οι Πρώσοι μπορούν να σέρνουν στις μικρότερες τρύπες. Τη νύχτα, μπορούν πάρτε στα αυτιά σας, τη μύτη ενός ατόμου, προκαλώντας έντονο πόνο. Αναρριχώντας στο κανάλι του αυτιού, η κατσαρίδα δεν μπορεί να επανέλθει μόνη της λόγω της φύσης του αυτιού. Μετακινώντας ένα μουστάκι και τα πόδια, το έντομο τραυματίζει τα τοιχώματα του αυτιού και μπορεί να διαταράξει την ακεραιότητα της μεμβράνης του αυτιού. Μόνο ένας γιατρός μπορεί να χρησιμοποιήσει τα ειδικά εργαλεία για να αφαιρέσει το παράσιτο.Ένας τέτοιος ψευδής παρασιτισμός περιγράφεται στην επιστημονική βιβλιογραφία. Ένας γιατρός ΟΝΤ από τη Νεμπράσκα γράφει ότι επανειλημμένα πήρε έντομα από το κανάλι των ασθενών του.
Οι κατσαρίδες στο διαμέρισμα είναι επιβλαβείς όχι μόνο για την υγεία των κατοίκων του σπιτιού, είναι παμφάγα πλάσματα, καταστρέφουν τα αποθέματα, τις ρίζες των βιβλίων, το δέρμα, το χαρτί, το μαλλί, τα φτερά. Οποιαδήποτε οργανική ύλη μπορεί να γίνει τροφή για κατσαρίδες.
Ενδιαφέρουσες
Η βλάβη στους ανθρώπους από τις κατσαρίδες ήταν πάντα. Ακόμα και σε περιόδους όπου δεν υπήρχαν χημικές ουσίες για την καταπολέμηση παρασίτων, οι άνθρωποι προσπάθησαν να τους απαλλαγούν με διάφορους τρόπους. Υπάρχουν προσευχές συνωμοσίες, μαγικά τελετουργικά που βοηθούν στην απομάκρυνση των "Prusacks" από τα σπίτια τους. Ταφήθηκαν σε μικροσκοπικά φέρετρα στο νεκροταφείο, απελευθερώθηκαν στην αυλή ενός γείτονα, με την ελπίδα ότι όλοι οι Πρώσοι θα πήγαιναν σε άλλο σπίτι.
Τα σύγχρονα μέσα αντιμετώπισης επικίνδυνων εντόμων καθιστούν τη ζωή ευκολότερη για τους ανθρώπους, εξουδετερώνοντάς τα αποτελεσματικά. Αλλά συχνά, τα κατοικίδια ζώα γίνονται θύμα των «δηλητηριασμένων» εθισμένων. Περίεργες γάτες και σκυλιά, τρώγοντας κατσαρίδες, μπορούν να επηρεαστούν σοβαρά από τα εντομοκτόνα επαφής.
Έντονη απολύμανση μειώνει σημαντικά τον πληθυσμό των κατσαρίδων,αλλά πολλοί τύποι δηλητηρίων δεν δρουν σε «νοσηλευτές», αφού στο αναπνευστικό τους σύστημα υπάρχουν βαλβίδες που αποκλείουν την πρόσβαση στο σώμα από αερολύματα και ο γενετικός πολυμορφισμός προωθεί την ταχεία ανάπτυξη αντοχής στο δηλητήριο.
Έλεγχος κατσαρίδων με ποικίλη επιτυχία διεξάγεται για χιλιάδες χρόνια, όπως αποδεικνύεται από ιστορικά και λογοτεχνικά έργα. Προτάθηκε να δοθεί ένα ειδικό όνομα στον κίνδυνο που φέρουν οι κατσαρίδες στους ανθρώπους. Ο A. Zelev πρότεινε να ονομάσουμε την ασθένεια που τα παράσιτα προκαλούν blattopterosis, από τη λατινική λέξη Blattoptera - κατσαρίδες. Το γεγονός αυτό μπορεί να χρησιμεύσει ως απάντηση στο ερώτημα: "Είναι οι κατσαρίδες επικίνδυνες;" Αν ο κίνδυνος που φέρουν αυτά τα συνανθρωπά έντομα έχει ανατεθεί στο δικό του όνομα, τότε έχει ήδη περάσει από την κατηγορία μικρών προβλημάτων και δυσφορίας στην κατηγορία μιας πραγματικής απειλής.