Οι ψείρες της μους
Περιεχόμενο
- Οι ψείρες της μους
- Ζωικά παράσιτα
- Τσιμπήματα από ποντίκια
Οι άνθρωποι που αγαπούν τα τουριστικά ταξίδια ή πεζοπορία στο δάσος για τα μανιτάρια, δεν παρεμβαίνουν στο να γνωρίζουν ότι εκεί μπορούν να περιμένουν όχι μόνο ευχάριστες εντυπώσεις, αλλά και έντομα-bloodsuckers. Τα πιο γνωστά παράσιτα είναι: κουνούπια και πινέζες, αλλά υπάρχουν κάποιες άγνωστες σε ένα ευρύ φάσμα τουριστών, για παράδειγμα, ψαροντούφεκο.
Περιγραφή των ψειρών ψαριών
Αυτό το έντομο έχει πολλά άλλα ονόματα: μύγα ελάφια, ψαροκόκαλο, κλπ., Τα οποία έλαβε λόγω των ονομάτων των ζώων-οικογενειάρχες: λάχανο, ελάφια, ελάφια. Μπορούν επίσης να εγκατασταθούν στη γούνα των μικρότερων ζώων (αρκούδες, αλεπούδες, αγριόχοιροι κλπ.).
Σημείωση!
Οι ψείρες του Moose ανήκουν στην οικογένεια αιμοδοτών και είναι πολύ παρόμοιες με τις φυσιολογικές ένα ψύλλος και τσιμπούρια, γι 'αυτό συχνά συγχέονται με αυτά.
Το σώμα είναι ανοιχτό καφέ σε μέγεθος 2-5 mm με τρία ζεύγη ποδιών με νύχια, με τα οποία προσκολλώνται στα μαλλιά των ζώων (βλ. Φωτογραφία ψειρών ψαριών). Αυτά τα έντομα έχουν φτερά, αν και σπάνια χρησιμοποιούν το προβοσκίδα, μέσω του οποίου πιπιλίζουν το αίμα. Φτερά 5-6 χιλιοστά μακρύ, που χρησιμοποιούν μόνο όταν ψάχνουν για ένα νέο ιδιοκτήτη, και στη συνέχεια να τους ρίξει και burrow στη γούνα του ζώου.
Στο κεφάλι, μια τέτοια ψείρα έχει 2 μεγάλα μάτια, καταλαμβάνοντας σχεδόν το ένα τέταρτο του όγκου της, αλλά επιπλέον - 3 ακόμα συνηθισμένα μάτια (μπορείτε να το δείτε στη φωτογραφία).
Διανέμονται σε μια μεγάλη περιοχή του ευρωπαϊκού τμήματος της Ρωσίας, της Σιβηρίας, στη βόρεια Κίνα, στις σκανδιναβικές και βορειοαμερικανικές χώρες. Σε ένα ζώο 200-1000 τέτοιου είδους παράσιτα μπορούν να εγκατασταθούν.
Κύκλος ζωής
Οι ψείρες του Moose ζουν σε ζεύγη, η γονιμοποιημένη γυναίκα φέρει ένα αυγό στο οποίο αναπτύσσεται το κουτάβι μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, και στη συνέχεια η προνύμφη. Μετά από 16-18 ημέρες, γεννά μια προνύμφη 3-4 χιλιοστών, που ονομάζεται prepupa, η οποία μετά από 2 ώρες μετατρέπεται σε puparia.Η γέννηση του επόμενου κουταριού γίνεται σε λίγες μέρες, κατά τη διάρκεια της ζωής του το θηλυκό έχει χρόνο να γεννήσει 20-30 προνύμφες.
Τα ποπάρια με σκληρό κέλυφος πέφτουν στην επιφάνεια της γης το φθινόπωρο-χειμώνα (από τον Οκτώβριο μέχρι τον Μάρτιο), όπου βρίσκονται μέσα σε έξι μήνες από την ανάπτυξή τους μέχρι τον Αύγουστο. Μετά από αυτό, οι προνύμφες εκτοξεύουν νεαρούς μύγες με φτερά (βλέπε ψευδείς ψείρες στη φωτογραφία), οι οποίοι αναζητούν ενεργά τον ιδιοκτήτη και τον οικολόγο τους, που πετούν πάνω στο γρασίδι και τους θάμνους. Μετά την ανακάλυψή του πετάει εγκαθίσταται στο μαλλί, ρίχνοντας φτερά.
Έτσι, ολόκληρος ο κύκλος ζωής των ψειρών ψαριών ζει για 5-6 μήνες, που πεθαίνουν την άνοιξη μετά την ενεργό τοποθέτηση των νεογνών.
Κατά τη διάρκεια της σύντομης ζωής του, το έντομο ζει συνήθως σε ένα ζώο, κάτω από αντίξοες συνθήκες (θάνατος του οικοδεσπότη), μεταναστεύει σε άλλο. Κάθε μέρα το παράσιτο τροφοδοτεί έως και 18 φορές το αίμα του οικογενούς του, που απορροφά 1 mg ανά συνεδρία. Λόγω του γεγονότος ότι μπορεί να υπάρξουν πολλές τέτοιες ψείρες σε ένα ζώο, η σοβαρή απώλεια αίματος οδηγεί στην εξάντληση και το θάνατό του.
Σημείωση!
Τις περισσότερες φορές, τα παράσιτα εγκαθίστανται σε δασικά ζώα, αλλά εντοπίζονται επίσης στα ζώα (κατσίκες, αγελάδες, πρόβατα κλπ.).
Κίνδυνος από επιθέσεις ψειρών ψειρών
Η μύτη της μύτης είναι επικίνδυνη μόνο για τους οικολόγους της - ζώα των δασών. Για τους ανθρώπους, είναι λιγότερο επικίνδυνο. Περιπτώσεις τέτοιων τσιμπήματα εντόμων εντοπίζονται σε δασοφύλακες, κυνηγοί και συλλέκτες μανιταριών.
Το δάγκωμα των ψειρών του Elk είναι αρκετά οδυνηρό και συνοδεύεται από φλεγμονή και συμπύκνωση, υπάρχει επίσης έντονη φαγούρα που μπορεί να οδηγήσει σε γρατζουνιές και γρατζουνιές. Ο ίδιος ο ίδιος δεν διαδίδει τη λοίμωξη, αλλά μέσω τραυματισμών στους δαγκωμένους χώρους ένα άτομο μπορεί να μεταφέρει την λοίμωξη. Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος για τους ανθρώπους που είναι επιρρεπείς σε αλλεργίες.
Ενδιαφέρουσες
Αν μια τέτοια μύγα έχει προσκολληθεί στο δέρμα ενός ατόμου, τότε είναι πολύ δύσκολο να το αφαιρέσετε επειδή προσκολλάται σφιχτά στο δέρμα με τα νύχια του.
Προφυλάξεις και προστασία από ψείρες ψαριού
Ο πιο αξιόπιστος τρόπος για να προστατευτείτε από τις μύγες των elk είναι να φορέσετε προστατευτικό ρουχισμό στο δάσος: φόρμες ή σακάκια με παντελόνια, τα οποία θα πρέπει να έχουν στεφάνες κοντά στο σώμα, τα παντελόνια πρέπει να μπαίνουν σε κάλτσες και μπότες. Είναι επίσης καλύτερο να προστατεύετε το κεφάλι με ένα κουνουπιέρα ή κάλυμμα κεφαλής. Εξειδικευμένη μοντέλα προστατευτικού ενδύματος.
Όταν κάνετε πεζοπορία στο δάσος για να τρομάξετε τα έντομα εντομοαπωθητικά ή tick remedies με τη μορφή ψεκασμών που εφαρμόζονται στο δέρμα και τα ρούχα. Τέτοια φάρμακα έχουν ένα ευρύ φάσμα δράσης και επηρεάζουν πολλά έντομα που απορροφούν το αίμα.
Εάν το έντομο έχει κολλήσει στο δέρμα, τότε μπορεί να αφαιρεθεί με τους εξής τρόπους:
- χρησιμοποιώντας ένα ανθεκτικό νήμα, γίνεται ένας βρόχος που σφίγγεται πάνω στο σώμα της σφαίρας, στη συνέχεια στρέφοντας και αιώνοντας το νήμα, το έντομο μπορεί να τραβηχτεί έξω.
- μπορείτε να αφαιρέσετε το παράσιτο με λαβίδες, μόνο με προσοχή ώστε να μην αποκόψετε το πάνω μέρος του, από τότε ο πυθμένας θα παραμείνει κάτω από το δέρμα.
- χρησιμοποιώντας ηλιέλαιο, το οποίο ψιλοκομμένο και περιμένετε όταν βγαίνει (15-20 λεπτά).
Αφού αφαιρεθεί το έντομο, το τραύμα πρέπει να υποβληθεί σε θεραπεία με αντισηπτικό: υπεροξείδιο του υδρογόνου κλπ. Η θέση του τσίμπημα δεν πρέπει να χτενιστεί ώστε να μην προκαλεί μόλυνση, αλλά να χρησιμοποιεί λαϊκές μεθόδους: εφαρμόζει πάγο, βάμματα αλόης και καλέντουλας. Εάν μια αλλεργική αντίδραση είναι απαραίτητη για τη λήψη ενός αντιισταμινικού.
Αν μετά την επίσκεψή σας στο δάσος βρέθηκαν ψείρες στο σώμα ή τα ρούχα, τότε είναι απαραίτητο να τακτοποιήσετε τα πάντα με ζεστό νερό, να κάνετε μπάνιο και να πλένετε καλά τα μαλλιά σας.Για καλύτερη προστασία και καταστροφή των παρασίτων, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εντομοκτόνα παρασκευάσματα, τα οποία χρησιμοποιούνται θεραπεία πενικιλιών.